اخبار داخلی حوادث تحت تاثير بيماري ام مرتکب قتل شدم

دوشنبه 7 مرداد 1387

تحت تاثير بيماري ام مرتکب قتل شدم

رضا گفت؛ به شدت پشيمان هستم و تحت تاثير بيماري ام اين کار را کردم و هنوز هم درمان نشده ام...

فشارهاي رواني مرا مجبور به قتل کرد پرونده پسر نوجواني که با نقض حکم قصاصش از سوي رئيس قوه قضائيه از چوبه دار فاصله گرفته است، در دادگاه کيفري استان تهران مورد رسيدگي قرار گرفت.
رضا متهم پرونده که در 16 سالگي مرتکب قتل شده بود 20 اسفندماه سال 82 توسط ماموران پليس شهريار دستگير شد و پس از بازداشت به قتل دوستش رحمان اعتراف کرد.
وي در اولين بازجويي ها به پليس گفته بود، چون رضا حرف هاي ناشايستي به برادرش زده بود او را با ضربه چاقو به قتل رسانده. پس از تکميل تحقيقات پرونده به شعبه 71 دادگاه کيفري استان تهران ارسال و رضا محاکمه شد، پسر نوجوان در دادگاه نيز به قتل دوستش اعتراف کرد و مدعي شد به دليل افسردگي مرتکب قتل شده است.
هرچند پزشکي قانوني بيماري افسردگي رضا را تاييد کرد اما قضات شعبه 71 حکم بر قصاص متهم صادر کردند و پرونده به ديوان عالي کشور فرستاده شد.
قضات ديوان به دليل نوجوان بودن متهم راي را نقض کردند و دادگاه اطفال را صالح به رسيدگي دانستند. اما افت و خيزهاي پرونده رضا به همين جا ختم نشد و دادگاه اطفال نيز با صدور قرار عدم صلاحيت بار ديگر پرونده را به دادگاه کيفري استان تهران بازگرداند و شعبه 71 بدون تشکيل جلسه محاکمه راي قبلي خود را تاييد کرد و در ادامه اين حکم مورد تاييد ديوان عالي کشور و شعبه تشخيص ديوان نيز قرار گرفت.
زماني که پرونده نزد آيت الله هاشمي شاهرودي فرستاده شد تا اذن قصاص صادر شود، حکم از سوي وي نقض و پرونده به دليل وجود ايرادات شکلي به شعبه 74 فرستاده شد. روز گذشته در جلسه يي که قضات شعبه 74 دادگاه کيفري برگزار کردند ابتدا علي دلداري نماينده دادستان تهران در جايگاه حضور يافت و براي رضا تقاضاي مجازات کرد.
وي گفت؛ رضا به جرم خود اعتراف کرده و مطابق مدارک پرونده شاهدان نيز ديده اند وي ضربه چاقو را به بدن رحمان زده است.
بنابراين به عنوان نماينده دادستان با توجه به درخواست اولياي دم تقاضاي صدور حکم قانوني را دارم. بعد از اينکه اولياي دم در جايگاه حاضر شدند و تقاضاي صدور حکم قصاص کردند. رضا به دفاع از خود پرداخت و گفت؛ اتهام قتل را قبول دارم. من رضا را کشتم و از کرده خودم پشيمان هستم. من و رحمان 11 سال بود که با هم دوست بوديم. مدتي قبل از حادثه براي من مشکلاتي به وجود آمده بود. دچار بيماري افسردگي شده بودم و به خاطر بيماري ام ديگر نتوانستم مدرسه بروم و مجبور شدم خانه را هم ترک کنم و بيشتر در خيابان مي ماندم.
متهم ادامه داد؛ روز حادثه رحمان به سراغم آمد و به من گفت چرا به خانه نمي روي، در آن زمان من نمي دانستم رحمان برايم دلسوزي مي کند، وقتي مرا زد عصبي شدم و با چاقويي که خودش مدتي قبل برايم خريده بود ضربه يي به او زدم. رحمان دويد و من هم تعقيبش کردم. وقتي وي بر زمين افتاد من ترسيدم و متواري شدم.
رضا در ادامه گفت؛ به شدت پشيمان هستم و تحت تاثير بيماري ام اين کار را کردم و هنوز هم درمان نشده ام.
از پدر و مادر رحمان مي خواهم من را ببخشند. مي دانم اينجا آخر خط است و من نبايد دروغ بگويم و چاره يي جز پذيرش واقعيت ندارم. بنابر اين گزارش پس از پايان جلسه محاکمه قضات براي صدور راي وارد شور شدند.