 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
مهر , چهارشنبه 9 مرداد 1387 |
|
اتفاق شکوهمند تاريخ
|
| | | |
 | آن شب، شب 27 رجب بود و محمد غرق در انديشه، که ناگاه صدايى گيرا و گرم در فضا پيچيد: "بخوان"، محمد در هراس وهم آلود به اطراف نگريست.
|  محمد آمد تا ظلمت جاهليت را بزدايد، فطرتها را برانگيزد و بشريت را به کمال برساند. بعثت محمد از الطاف بىپايان خداوندى است که جلوههاى شکوهمند آن تا کرانههاى ناپيداى زمان امتداد يافت، در آن روز عشق، مهر ورزيدن و مهربان زيستن بر کوير دلها باريد.
آن شب، شب 27 رجب بود و محمد غرق در انديشه، که ناگاه صدايى گيرا و گرم در فضا پيچيد: "بخوان"، محمد در هراس وهم آلود به اطراف نگريست.
صدا دوباره گفت: بخوان. اين بار محمد با بيم و ترديد گفت: من خواندن نمى دانم. صدا پاسخ داد: بخوان به نام پروردگارت که بيافريد آدمى را از لخته خونى.
بخوان و پروردگار تو ارجمندترين است، او که با قلم آموخت و به آدمى آنچه را نمى دانست، بياموخت و او هرچه را که فرشته وحى فرو خوانده بود باز خواند. اين اولين گل واژه وحى بود که بر آخرين پيامبر خدا فرود آمد.
بيست و هفتمين روز از ماه رجب، نخستين بارى بود که غار حرا خلوتگاه هميشگى پيامبر چهره اى تازه به خود گرفته بود چرا که انوار الهى و آيات آغاز دعوتى عظيم و بزرگ که مى خواست جهان را فراگيرد جلوه اى خاص و درخشندگى خيره کننده اى به او بخشيده بود. اين بار پروردگار بزرگ، قلب خاضع محمد را برترين قلب ها و پرظرفيت ترين دل ها يافت و او را شايسته پيامبرى خود ديد.
درک دقيق رخداد بعثت پيامبر و تأثير شگرف آن بر تاريخ جزيرة العرب و در مرتبه اى بالاتر بر حيات بشر، بدون شناخت فضاى عصر بعثت ممکن نيست. پژوهشگران تاريخ عرب جاهلى، تصويرى تيره از فضاى آن روزها ترسيم کرده اند. خرافه گرايى و افسانه پرستى، درنده خويى و وحشيگرى، پرستش بتهاى متعدد و هزاران نارواى شرم آور ديگر، بخشى از آيين زندگى عرب عصر جاهليت بود.
بعثت پيامبر اکرم و ظهور وي از سرزمين حجاز، از رويدادهايى بوده که پيش از رخداد آن توسط پيامبران الهى، کتابهاى آسمانى و گاه عالمان و دانايان راز بشارت داده شده بود.
فلسفه بعثت پيامبر خاتم
اميرمومنان على (ع) درباره فلسفه بعثت پيامبر خاتم چنين مى فرمايند: « خداى سبحان، براى وفاى به وعده خود و کامل گردانيدن دوران نبوت، حضرت محمد را مبعوث کرد، پيامبرى که از همه پيامبران، پيمان پذيرش نبوت او را گرفته بود، نشانه هاى او شهرت داشت و تولدش بر همه مبارک بود.
در روزگارى که مردم روى زمين داراى مذهب پراکنده، خواسته هاى مختلف و روشهاى متفاوت بودند، عده اى خدا را به پديده ها تشبيه کرده و گروهى نامهاى ارزشمند خدا را انکار و به بتها نسبت مى دادند و برخى به غير خدا اشاره مى کردند.
پس خداى سبحان، مردم را به وسيله محمد (ص) از گمراهى نجات داده، هدايت کرد و از جهالت رهايى بخشيد.»
وحدت مسلمانان دستاوردي براي بعثت
براى اينکه انسجامى اساسى و ماندگار در ملتى شکل گيرد و همدلى ها پايدار بماند، نياز به مبنايى معقول و محکم دارد و پيامبر پس از بعثت منادى وحدتى بود که نافى اختلاف طبقاتى و امتيازات نژادى، قومى، جنسى و صنفى بود، زيرا پيامبر افراد جامعه را به دندانه هاى شانه در برابرى تشبيه کرده و محور وحدت در جامعه اسلامى را نيز بر حول ريسمان الهى مى دانست (حبل الله)، که از آن تفسير به کتاب و سنت شده است .
| | | | | | | | | | |
|
 |
تحليل |
 |
 |
| :: اقتصادی :: |
 |
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
 |
|
| :: حجاب و عفاف :: |
 |
|
| :: روی خط جوانی :: |
 |
|
| :: ورزش :: |
 |
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
 |
|
| :: حوادث :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|