 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
|
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
 رشوه چيست؟
|
| | | |
 | صحنه و ماجراي ابتدايي يك فيلم سينمايي يا سريال تلويزيوني، يكي از مهمترين معيارهايي است كه باعث ميشود مخاطب نسبت به دنبال كردن يا پيگيري نكردن آن اثر نمايشي تصميم بگيرد. |  صحنه و ماجراي ابتدايي يك فيلم سينمايي يا سريال تلويزيوني، يكي از مهمترين معيارهايي است كه باعث ميشود مخاطب نسبت به دنبال كردن يا پيگيري نكردن آن اثر نمايشي تصميم بگيرد. خيلي از كارگردانها ترجيح ميدهند صحنه شروع فيلم خود را صحنهاي تكاندهنده و هيجانانگيز قرار دهند. خيلي از كارگردانها نيز با داستاني ساده و ابتدايي آغاز ميكنند كه به مرور شاخ و برگ پيدا ميكند و به نقطه هيجان ميرسد.
فيلم « بازي» ساخته ديويد فينچر يكي از همين فيلمهاست كه داستان آن از جايي آغاز ميشود كه برادري براي جشن تولد برادرش به او هديه ميدهد. اين هديه يك بازي عجيب و غريب است كه ابتدا به شكلي ساده آغاز ميشود، اما به مرور هيجانانگيز ميشود و در بخشهاي پاياني، نفس مخاطب را به شماره مياندازد.
فيلم بازي از زماني آغاز ميشود كه مردي كه در كار خريد و فروش عتيقه است، مجسمهاي قلابي را به قيمتي بالا ميخرد. از همين جا دردسر طلبكاران آغاز ميشود و دختر او هديه كه قرار بود براي ادامه تحصيل عازم ايتاليا شود، از اين سفر باز ميماند.
اين داستان به ظاهر ساده و ابتدايي در ادامه به مقطعي ميرسد كه فردي به اين پدر و دختر پيشنهاد ميكند در برابر دريافت 100 ميليون تومان پول، يك جفت شمعدان عتيقه را كه بيش از 150 سال قدمت دارد، به خارج از كشور منتقل كنند. در ادامه داستان نيز با تغيير مدير ارزيابي گمرك، انتقال اين شمعدانها با مشكل مواجه ميشود.
در اين زمان هديه و پدرش تصميم ميگيرند براي انتقال اين شمعدانيها به خارج از كشور، شيوه ديگري را در پيش بگيرند؛ شيوههايي كه ظاهرا قرار است مخاطب فيلم را بخنداند و به او تاكيد كند كه بيننده فيلمي كمدي است.
دعوت پدر و دختر از كارمند ارزيابي و خالهاش براي حضور در باغ و بعد ريختن دارويي در كباب اين كارمند شريف، به آنجا منجر ميشود كه اين كارمند با وجودي كه اسهال ميگيرد، روز بعد نيز در محل كارش حضور مييابد تا وقفهاي در كارش رخ ندهد.
تصادف اتومبيل هديه با اتومبيلهاي ديگر از صحنههاي ديگري است كه از فرط تكرار كمكم به يك شوخي بيمزه تبديل ميشود. البته سروش صحت در مقام كارگردان اين فيلم، براي بيمزه كردن اين اثر تصويري از هيچ كوششي دريغ نميكند و حتي يك صحنه خواستگاري خنك و بيمزه را هم در پايان فيلم خود ميگنجاند تا با رساندن عاشق و معشوق به همديگر، قصه را تا حد ممكن عاطفي و مخاطبپسند كند.
شايد بازي ضعيفترين فيلم 90 دقيقهاي تلويزيوني نباشد، اما به طور يقين ميتوان گفت كه حتي حضور چند بازيگر شناخته شده هم نتوانسته كمكي به آن بكند. علت اين مساله هم اين است كه فيلمنامهنويسان اين اثر تلويزيوني هنگام نوشتن فيلمنامه توجهي به چند نكته كوچك و بياهميت نداشتهاند.
مثلا يكي از اين نكات بياهميت اين است كه در شرايطي كه در تلويزيون امكان به تصوير كشيدن رشوهخواري يك كارمند وجود ندارد، مخاطب چگونه بايد با داستاني همذاتپنداري كند كه در آن فردي سعي در آلوده كردن فردي ديگر دارد؟ از سوي ديگر چرا اين كارمند پاك و شريف به سادگي ميپذيرد كه به ميهماني افرادي برود كه از او توقعي غيرقانوني دارند؟ كارگردان بازي يا نميدانسته رشوه چيست و يا اينكه شخصيتهاي داستان خود را آدمهايي كند ذهن فرض كرده است. يا در شرايطي كه به سادگي اشياي تاريخي ايران سر از حراجيهاي اروپايي درميآورند، چطور ممكن است انتقال گلداني با حدود 150 سال قدمت اينقدر مشكلساز و سخت باشد؟
كاش كارگردان فيلم «بازي» به جاي خارج كردن آن شمعدانهاي قديمي، كمي حوصله و دقت به خرج ميداد و يك شيء بزرگتر مثلا مجسمهاي در قد و قامت همان سرباز را از كشور خارج ميكرد تا داستان كمي باورپذيرتر ميشد.
استفاده از نام فيلمها و سريالهاي مشهور براي آثار وطني ، سابقهاي طولاني دارد و يكي از دلايلي است كه سبب ميشود مخاطب با كنجكاوي به سراغ اثر داخلي برود.
اين مساله شايد همان انگيزهاي است كه سبب شده تا در كنار مسائلي همچون حضور بازيگران شناخته شده تلويزيوني، تماشاي اين فيلم نيز جزو انتخابهاي مخاطبان در تعطيلات اين چند روزه قرار گيرد اما بعيد است به نظر نگارنده اين انتخاب لزوما به رضايت منجر شده باشد. فيلم تلويزيوني «بازي» شنبه گذشته ساعت 30/20 از شبكه 3 سيما پخش شد.
| | | | | | | | |
|
|
تحليل |
|
|
| :: اقتصادی :: |
|
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
|
|
| :: روی خط جوانی :: |
|
|
| :: ورزش :: |
|
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
|
|
| :: حوادث :: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
