اخبار خارجی جهان چامسكي: آمريكا در اصل يك سيستم تك حزبي دارد

جام جم , شنبه 20 مهر 1387

چامسكي: آمريكا در اصل يك سيستم تك حزبي دارد

نوام چامسكي، انديشمند و زبان شناس برجسته كه سالهاست منتقد امپرياليسم و نهضت مصرف‌گرايي آمريكايي است، در مصاحبه با هفته نامه اشپيگل درباره‌ بحران كاپيتاليسم و سخنوري‌هاي باراك اوباما صحبت كرده است.

نوام چامسكي، انديشمند و زبان شناس برجسته كه سالهاست منتقد امپرياليسم و نهضت مصرف‌گرايي آمريكايي است، در مصاحبه با هفته نامه اشپيگل درباره‌ بحران كاپيتاليسم و سخنوري‌هاي باراك اوباما صحبت كرده است.
متن مصاحبه نوام چامسكي با اشپيگل: سوال‌:‌ پرفسور چامسكي، نظام سرمايه‌داري سقوط كرده است و دولت محافظه‌كار آمريكا هفته‌هاي آخر بقايش را با طرح‌هاي ملي مي‌گذراند. شما در اين رابطه چه احساسي داريد؟
چامسكي: زمان بسيار سخت در حال گذر است. ببينيد به دورنماي اين موضوع نگاه كنيد، حقيقت اينكه يك بحران مالي به وجود خواهد آمد به طور كامل قابل پيش‌بيني بود.
سوال: "تغييرات" عنوان اصلي رقابت‌هاي انتخاباتي رياست جمهوري آمريكا بوده است. آيا شما فرصتي براي ايجاد تغييرات فوري و واقعي مي‌بينيد؟
چامسكي: واكنش اروپا به اوباما در اين رابطه توهم بوده است.
سوال: اما اوباما چيزهايي گفته كه اروپا خيلي وقت است منتظر آن است. او درباره‌ شراكت آمريكا - اروپا، اولويت ديپلماسي و سازش جامعه آمريكا سخن گفته است؟‌
چامسكي: ‌اينها سخنوري است. چه كسي به اينها اهميت مي‌دهد؟ اين رقابتهاي انتخاباتي فقط شامل يكسري سخنوري‌ها، اميد دادن‌ها و اعلام تغييرات در ظاهر مي‌باشد.
سوال: آيا شما تيم جمهوري خواهان را در اين رقابت مي‌پسنديد؟
چامسكي: اين خانم سارا پيلين پديده‌اي عجيب و غريب است. فكر مي‌كنم فردي در حال تماشاي ما از مريخ است. آنها فكر مي‌كنند اين كشور رو به ديوانگي حركت كرده است.
سوال: آيا موضوعي در مورد جان‌مك‌كين وجود دارد كه براي شما جالب باشد؟
چامسكي: در يك زمينه مك‌كين از رقيبش (اوباما) صراحت بيشتري دارد. او به صراحت اعلام كرد كه اين انتخابات درباره‌ي موضوعات نيست بلكه درباره اشخاص است.
سوال: شما فكر مي‌كنيد جمهوري‌خواهان و دموكرات‌ها تفاوت‌هاي اندكي دارند؟
چامسكي: البته تفاوت‌هايي ميان اين دو گروه وجود دارد؛ اما اين تفاوت‌ها بنيادين نيست. آمريكا در اصل از يك سيستم تك حزبي برخوردار است و حزب حاكم يك حزب تجاري است.
سوال: اما واقعا اين دو حزب مواضع متفاوتي در اكثر زمينه‌ها دارند. حداقل در موضوع جنگ و صلح تفاوت‌هاي زيادي در اين دو حزب وجود دارد.
جمهوري‌خواهان قصد دارند جنگ در عراق را تا زمان پيروزي حتي تا 100 سال ديگر ادامه بدهند، اما دموكرات‌ها خواهان خروج نيروهاي آمريكايي از عراق هستند. آيا باز هم مي‌گوييد تفاوت عمده‌اي در اين دو حزب وجود ندارد؟‌
چامسكي: بياييد اين تفاوت‌ها را به طور جزيي‌تر بررسي كنيم. جنگ طلبان معتقدند كه ما مي‌توانيم جنگ را ادامه بدهيم و در آن پيروز شويم، اما صلح طلبان مي‌گويند كه اين جنگ هزينه‌هاي سنگين براي ما دارد. اما يك سياستمدار آمريكايي را پيدا كنيد كه با صراحت بگويد اين حمله يك جنايت بوده است. موضوع پيروزي ما يا شكست در اين جنگ و هزينه‌هاي گران و ارزان نيست. حمله شوروي به افغانستان را به خاطر مي‌آوريد؟‌ آيا ما درباره‌ اين موضوع كه آيا روس‌ها مي‌توانند در اين جنگ پيروز شوند و يا اين جنگ هزينه‌هاي گزافي دارد، صحبت كرديم؟ اين بحثي بود كه در كرملين انجام مي‌شد، اما اين يك نوع بحثي است كه شما در جوامع استبدادي انتظار خواهيد داشت. اگر ژنرال ديويد پترائوس مي‌توانست در عراق دستاوردي بدست آورد، ولاديمير پوتين چه دستاوردي را در چچن بدست آورد. سوال مهم اينجاست كه آيا ما همان استانداردهايي را كه براي خودمان به اجرا در مي‌آوريم براي ديگران نيز اجرا مي‌كنيم.
سوال: اعتراض عليه جنگ عراق به شدت افزايش يافته است؟‌
چامسكي: بله اعتراض عليه اين جنگ بسيار بيشتر از جنگ ويتنام بوده است. در اوايل جنگ ويتنام زماني كه 4000 نيروي آمريكايي در ويتنام كشته شدند و 150 هزار تن نيز مستقر شدند كسي اهميت ندارد. زماني كه كندي دستور حمله به ويتنام را در سال 1962 را صادر كرد، يك عده فقط خميازه كشيدند.