اخبار داخلی فناوری اطلاعات اعتياد تکنولوژيک

موبنا , دوشنبه 13 آبان 1387

اعتياد تکنولوژيک

اگرچه تلفن همراه امکان دسترسي دايمي به افراد مورد نظر و اطلاعات درخواستي را فراهم مي آورند، اما در عين حال سبب افزايش استرس و اضطراب و بالارفتن سطح توقعات چنين افرادي مي شود.

حتما دور و بر خود آدمهايي را مي شناسيد يا به مناسبتي ديده ايد که حتي براي يک لحظه در هيچ شرايطي در مهماني و خلوت، در عروسي و عزا و در جمع و تنهايي هرگز از گوشي تلفن خود جدا نمي شوند و چون مادري که فرزند دلبند خود را در آغوش مي فشارد، از گوشي خود يک لحظه جدا نمي شوند.
بگذريم که از نظر اين افراد، گوشي تلفن بقدري موجود عزيزي است که برايشان فرق نمي کند با چنين رفتار خاصي، مضحکه خاص و عام شوند و يا اينکه در هر جمعي سوژه پچ پچ کردن و در گوشي حرف زدن مدعوين محترم باشند.
اما آخرين تحقيقات حاکيست اگرچه تلفن همراه امکان دسترسي دايمي به افراد مورد نظر و اطلاعات درخواستي را فراهم مي آورند، اما در عين حال سبب افزايش استرس و اضطراب و بالارفتن سطح توقعات چنين افرادي مي شود.
بعنوان مثال يک اختلال در شبکه و قطع تماسي که از نظر مشترک مهم محسوب مي گردد، مي تواند همه روز يک آدم بي حوصله يا حتي خونسرد را تبديل به جهنم کند. اين قاعده مختص يک گروه کوچک نيست و اتفاقا در مورد بيشتر مشترکان موبايل صدق مي کند. به تعبيري تلفن هاي همراه به آنچنان بخش بزرگي از زندگي ما تبديل شده اند که اين پرسش را جدا در برابر ما قرار مي دهد که "آيا ما به تلفن همراه معتاد شده ايم ؟"
روانکاوان و پژوهشگران در رفتارهاي مربوط به فناوريهاي نوين بويژه اينترنت و تلفن همراه، معتقدند، وابستگي به تلفن همراه حتي از اعتياد کاربران به کامپيوتر و لب تاپ نيز شديد تر است و از آنجا که تلفن همراه با وزن ناچيز خود به راحتي در کيف يا جيب جا مي گيرد، در نتيجه هيچ محدوديتي براي حمل آن وجود ندارد و به مونس و نديم هميشگي کاربرانش تبديل مي شود.
تلفن همراه ابتدا بعنوان وسيله اي براي دسترسي به افراد و اطلاعات در خارج از دفتر کار يا منزل و در هنگام ضرورت، مورد توجه قرار گرفت، اما هم اکنون بسياري از مشترکان علاوه بر موبايل، به پيجر، لب تاپ و ديگر لوازم و تجهيزات ديجيتالي معتاد شده اند و فناوري آنان را تحت سيطره خود درآورده است.
گسترش خدمات تلفن همراه، افزايش کاربران و درآمد ناشي از اين صنعت، مهر تاييدي بر اين مدعاست که با وجود تمايل شديد و روزافزون به استفاده از موبايل، شواهد و قراين اندکي مبني بر بهبود کيفيت زندگي بشر بمنظور بکارگيري اين وسيله وجود دارد. براي افرادي که موبايل را بعنوان همدم جاوداني خود انتخاب کرده اند، تلفن همراه يک وسيله ارتباطي موثر نيست بلکه ابزاري براي حرکات شبه مازوخيستي است که تشويش، اضطراب و جنگ اعصاب مشترکانش را به همراه دارد.
در هر صورت وابستگي و اعتياد به تلفن همراه، سندرم جديدي است که سلامتي کاربرانش را هر دم بيشتر در معرض تهديد قرار مي دهد. کارشناسان و پژوهشگران اين مساله را جدي گرفته اند و بدنبال راهکاري براي رهايي افراد معتاد به موبايل از چنگ اعتياد تکنولژيک برآمده اند.