 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
|
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
 تلاشي خستگيناپذير براي احياي دايناسورها
|
| | | |
 | دايناسورها احتمالا به دلیل تغييرات شديد جوي و کاهش شديدي دماي زمين و برخورد يک يا چند شهابسنگ بزرگ با زمين منقرض شده اند. | 
دايناسورها که در حدود 65 ميليون سال پيش نسل آنها منقرض شد، موجودات محبوب بسياري از انسانها و محققان هستند که همين محبوبيت منجر به فعاليتي جهاني و گسترده براي يافتن راهي براي بازگرداندن اين موجودات به جهان هستي شده است.
دايناسورها موجودات مهره دار عظيمي هستند که در حدود 230 ميليون سال پيش در سياره زمين پراکنده شدند و امروزه مورد توجه و علاقه اقشار مختلفي از انسانها و به خصوص ديرينه شناسان قرار گرفته اند.
بر اساس نظرياتي که ارائه شده است، بروز فاجعه اي بزرگ و طبيعي در حدود 65 ميليون سال پيش منجر به انقراض نسل اين جانداران شده است. همچنين به گفته محققان اولين دايناسورها جانوران کوچک اما درنده اي بودند که اسکلت آنها براي اولين بار در کشور آرژانتين يافته شده و با نام ائوراپتور شناخته مي شوند.
طبيعت واقعي دايناسورها تا سال 1677 ناشناخته باقي مانده بود و براي اولين بار ويليام باکلند با يافتن اولين فسيل از استخوان دايناسورها در نزديکي آکسفورد، تحقيق بر روي اين جانداران ماقبل تاريخ را آغاز کرد.
تحقيقات وي در سال 1822 توسط گيدون منتل با کشف گونه اي جديد در دايناسورها و گذاشتن نام ايگوانودون پي گيري شد که مجددا با کشف فسيلهاي جديدي از دايناسورها توسط وي ادامه يافت. گيدون منتل اولين فردي است که به صورت علمي در مورد اين جانداران در نشريات علمي مطلب منتشر کرده است.
انتشار اين اطلاعات موجي از تب دايناسوري را در انگلستان به وجود آورده و بر تحقيقات بيشتر، شناسايي دقيق تر و آغاز دسته بندي اين جانداران در گروه هاي مجزا تحت حمايت مالي موسسه هاي مختلف دامن زد.
تحقيقات گسترده تر در آمريکا که توسط دو ديرينه شناس از سال 1858 آغاز شد در نهايت منجر به يافت 142 گونه متفاوت از اين جانداران شد که اکثر فسيلهاي به دست آمده هم اکنون در موزه هاي مختلف جهان نگهداري مي شوند.
عظيم ترين دايناسوري که تا به حال يافته شده است "براچيوساوروس" نام داشته و بقاياي آن در سال 1907 در تانزانيا کشف شد. شواهد مبتني بر اين است که اين دايناسور در حدود 12 متر ارتفاع و بين 30 هزار الي 60 هزار کيلوگرم وزن داشته است. در عين حال بلندترين دايناسوري که تا به حال استخوانهاي آن يافته و تکميل شده است "ديپلوديسوس" نام دارد که داراي ارتفاعي برابر 27 متر بوده است.
دلايل انقراض دايناسورها
نظريات مختلف و متفاوتي براي انقراض دايناسورها عنوان شده است که از مهمترين آنها مي توان به تغييرات شديد جوي و کاهش شديدي دماي زمين و برخورد يک يا چند شهابسنگ بزرگ با زمين اشاره کرد.
پس از سالها مطالعه و بررسي بر روي استخوانهاي فسيل شده دايناسورها نهايتا در سال 2005 محققان از کشف قسمتي از نسوج نرم بدن دايناسوري معروف و 70 ميليون ساله با نام تيراناساروس رکس خبر دادند که با بازيافت و آب رساني مجدد به آن موفق به مشاهده عروق خوني و سلولها شدند.
به گفته مري هيگبي شويتزر از دانشگاه کاروليناي شمالي در صورتي محققان بتوانند از ميان اين نسوج پروتئيني را تجزيه کنند مي توان با استفاده از آن جزئيات بيشتري را از شيوه زندگي دايناسورها به دست آورد.
بررسي توالي ژنتيکي دايناسورها
در سال 2008 نيز محققان با استفاده از بررسي توالي ژنتيکي اين جانداران و مقايسه آن با ژن ديگر موجودات دريافتند که پرندگان نزديکترين موجودات به دايناسورها هستند که البته کروکوديل ها را نيز مي توان در اين گروه دسته بندي کرد.
با وجود گذشت ميليونها سال از انقراض دايناسورها، علاقه محققان به شرايط و شيوه زندگي اين جانداران عظيم الجثه باعث شده است تلاش گسترده و جهاني به منظور بررسي شيوه هاي ممکن باز گرداندن دايناسورها به دنياي کنوني آغاز شود.
اين امر با پيشرفت هاي باورنکردني که در طي سالهاي اخير در علم ژنتيک و زيست صورت گرفته است، امري غير ممکن نخواهد بود و اکثر محققان دستيابي به اين امر را کاري بسيار سخت و پيچيده و نه غير ممکن مي دانند.
مطالعه براي شبيه سازي دايناسورها
پيچيدگي اين امر در يافتن نمونه اي سالم از بدن اين موجودات است تا محققان بتوانند با تجزيه آن DNA اين جانداران را به دست آورده و براي شبيه سازي آن را مورد مطالعه قرار دهند.
براي مثال در سال 1994 اسکات وودوارد محقق دانشگاه بيرگام يانگ موفق به جداسازي DNA از قطعات باقي مانده از استخوان دايناسوري 80 ميليون ساله شد. اين دانشمند اعلام کرد اين DNA هيچ شباهتي به آنچه از ديگر جانداران يافته شده است نداشته و نمونه مانند آن تا به حال در هيچ جاندار ديگري ديده نشده است.
وي در طي گزارشي اعلام کرد که موفق به مجزا کردن 9 توالي قابل مطالعه از DNA اين جاندار ماقبل تاريخ که به اعتقاد وي متعلق به دوران کرتاسه زمين شناسي بوده شده است.
دانشمندان به دنبال قطعات کهربا
يک سال پس از اينکه وودوارد به عنوان اولين دانشمند تجزيه کننده DNA استخوان دايناسورها شناخته شد، محققان دانشگاه نيويورک در مورد آلوده بودن نمونه اي که DNA از آن استخراج شده به بحث پرداختند و اعلام کردند که يافته وودوارد به دليل نفوذ عوامل طبيعي در طي زمان مورد قبول و استناد نخواهد بود و تنها DNA هايي را مي توان براي اين منظور مورد استفاده قرار داد که در قطعات کهربا محبوس شده باشند.
اين نمونه ها به دليل اينکه از نفوذ آب و عوامل فرسايشي در امان خواهند بود نمونه هايي قابل اطمينان خواهند بود. با اين حال يافتن چنين نمونه هايي بسيار غير ممکن به نظر مي رسد زيرا تا به حال چنين نمونه اي توسط محققان يافته نشده است.
نا اميدي محققان از دستيابي به سلولهاي بنيادي دايناسورها
دانشمندان پس از نا اميدي در يافتن نمونه مناسب DNA با يافتن نمونه هايي از فسيل اين جانداران سعي در دستيابي به سلولهاي بنيادين دايناسورها را داشته تا بتوانند از اين طريق راهي را براي بازسازي آنها ارائه کنند که مطالعات بعدي اين شيوه را نيز به دليل غير ممکن بودن يافتن ميزان کافي از اين سلولها رد کرد.
ايجاد تغييرات ژنتيکي در جانداران نزديک به خانواده دايناسورها
به گزارش مهر، در نظريه اي ديگر دانشمندان اظهار کردند که با ايجاد تغييرات ژنتيکي وسيع در جانداراني که به عنوان نزديک ترين عضو از خانواده دايناسورها شناخته شده اند مانند پرندگان و تمساح ها مي توان به گونه اي از اين جانداران دست پيدا کرد. با وجود مورد قبول واقع شدن اين نظريه تلاش محققان هنوز به نتيجه نرسيده است.
تلاشهاي بلند پروازانه براي يافتن نمونه هايي مناسب از بدن دايناسورها تاکنون ادامه يافته ولي هنوز موفقيتي در اين زمينه به ثبت نرسيده است. با اين وجود، دستاورد محققان ژاپني که به تازگي مورد استقبال گسترده محققان قرار گرفته است شايد بتواند ديرينه شناسان را در دستيابي به هدف قديمي خود ياري رساند.
اين محققان موفق شدند با استفاده از سلولهاي مغز موشي که به مدت 16 سال در دماي 20- درجه سانتي گراد منجمد شده بود موشي ديگر را شبيه سازي کنند.
اين رويداد باعث ايجاد موجي از اميد در ميان دانشمنداني شد که به بازسازي دايناسورها اميدوار بوده و براي رسيدن به آن در تلاشند زيرا به اعتقاد ژاپني ها در صورت يافتن نمونه هاي منجمد از اين جانداران و با استفاده از شيوه به کار گرفته شده توسط آنها براي شبيه سازي موش، احتمال شبيه سازي دايناسورها و يا حداقل برخي از گونه هاي جانداران ماقبل تاريخ وجود خواهد داشت.
| | | | | | | | | | |
|
|
تحليل |
|
|
| :: اقتصادی :: |
|
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
|
|
| :: روی خط جوانی :: |
|
|
| :: ورزش :: |
|
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
|
|
| :: حوادث :: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
