نسترن صائبی- بركسي پوشيده نيست كه از زمان شكل‌گيري اينترنت تا كنون، حريم خصوصي افراد در معرض هجوم و خطر بوده است و به عقيده دانيل سلوو (Daniel Solove)، كارشناس حقوق حريم خصوصي، هر روز اين وضعيت بدتر و وخيم‌تر مي‌شود.
سلوو، ديدگاه‌هاي خود را با آوردن مثال‌هاي عيني در كتاب‌اش تشريح مي‌كند. وي كتاب نااميدانه خود با عنوان «آينده شهرت: شايعه، بدگويي و حريم خصوصي در اينترنت» (The Future of Reputation: Gossip, Romor and Privacy on the Internet) را با داستان كلاسيكي شروع مي‌كند كه در آن يك زن جوان كه شهرت بسياري دارد از تميز كردن خرابكاري سگ‌اش در مترويي در كره جنوبي امتناع مي‌كند. همين امر باعث مي‌شود كه بقيه مسافران از وي و سگ‌اش عكس بگيرند و آن را در اينترنت منتشر كنند. همه‌جا عكس زن جوان پخش مي‌شود و او از اين جريان به شدت ناراحت و شرمگين است و دست آخر نيز از دانشگاه اخراج مي‌شود.شهرت و آوازه اين زن به كلي خدشه‌دار مي‌شود و تمامي اين وقايع به دليل حركت بي‌ادبانه‌اي اتفاق مي‌افتد كه خيلي هم غريب نيست و اكثر ما حداقل يك بار مرتكب آن شده‌ايم و مي‌شويم. تهديداتي عليه آزادي
شايد اگر بيست سال پيش، اتفاقي نظير داستاني كه شرح داده شد رخ مي‌داد، مسافران با اخم به خرابكاري سگ نگاهي مي‌اندا ختند و يا زن جوان را زير بار متلك مي‌گرفتند و زمان زيادي طول نمي‌كشيد كه اين واقعه به باد فراموشي سپرده مي‌شد. اما حالا وضعيت خيلي متفاوت است.سلوو در كتاب خود مي‌نويسد: امروزه هر اطلاعاتي كه تنها يك بار در اينترنت منتشر مي‌شود، بارها و بارها به نمايش درمي‌آيد و به صورت دايمي، قابل جست‌وجو خواهد بود. وي مي‌افزايد: جريان آزاد اطلاعات در اينترنت، آزادي ما را در آينده به خطر مي‌اندازد.
سلوو عنوان مي‌كند كه تحولات اين چنيني، كنترل شهرت و پز اجتماعي افراد را به چالش مواجه مي‌كند. سوال اينجاست كه آيا ما با ثبت دايمي و بي‌بازگشت خطاهاي گذشته و شايعات نادرست، خودمان را به دردسر نينداخته‌ايم؟
ما به چه ميزان اطلاعات در مورد افراد دور و برمان نياز داريم؟ چگونه مي‌توان بدون ايجاد خفقان در اينترنت و نقض آزادي بيان، اطلاعات شخصي‌مان را در اختيار خود بگيريم.؟سلوو در كتاب خود با مطرح كردن سوالات اين چنيني و آوردن مثال‌هاي روشن، قصد دارد كه قسمت تاريك اينترنت را به تصوير بكشد. نامه سرخ ديجيتال
سلوو در فصل اول اين كتاب به شهرت، شايعات و اسباب خجالت افراد مي‌پردازد و در فصل چهارم كه عنوان سرافكندگي و نامه سرخ ديجيتال را روي آن گذاشته در مورد روش‌هاي گوناگوني كه مي‌تواند باعث بدنامي افراد در فضاي مجازي شود، بحث مي‌كند.
سلوو معتقد است كه البته در برخي مواقع سرافكندگي آنلاين مزيت‌هايي نيز در بردارد، به طور مثال برخي از مشتريان از اين روش استفاده مي‌كنند تا شركت‌ها را وادار به ايفاي تعهدات خود يا ارايه سرويس‌هاي بهتر كنند.
اما به جز اين موارد نادر، بقيه موارد ضربه‌هاي سنگيني به افراد مي‌زند. امروزه اگر مراقب رفتارهاي خود نباشيد و برخورد نامناسبي با شخصي انجام دهيد، افراد ديگر، اين صحنه را در بوق و كرنا كرده و در اينترنت به صورت دايمي و قابل جست‌وجو براي همه در مي‌آورند.سلوو دنياي امروزي ما را به گونه‌اي به تصوير مي‌كشد كه هيچگاه نمي‌توانيم بي‌احتياطي يا خطاي گذشته خود را از ياد ببريم و جبران كنيم.
اشتباهات‌مان ذخيره شده و همواره در معرض نمايش قرار مي‌گيرد و تحقير ما را باعث مي‌شود.
بيراهه
موضوع سوال برانگيز آن است كه آيا تمامي رفتارهاي نادرست ما سزاوار تحقير و قرار گرفتن در معرض عموم است؟ سلوو سوالات كليدي ديگري هم مطرح مي‌كند؛ چه كسي بايد تصميم بگيرد كه كدام رفتار شايسته تنبيه است؟ و آيا مي‌توان بدون وجود يك روند درست و صحيح، بيطرفانه افراد را تنبيه كرد؟ اينها سووالاتي است كه سلوو سعي دارد در فصل دوم كتاب به آنها پاسخ دهد.
اين پروفسور عضو انجمن حقوق در دانشگاه جورج واشنگتن قصد دارد تا بر مبناي مباني قانوني به اين موضوع بپردازد.
شبه جرايم مدرن
سلوو معتقد است كه تلاش‌هاي غير رسمي نظير داوري و وساطت اولين گام براي حل چنين معضلاتي است. وي معتقد است كه اقامه دعوي و شكايت‌هاي رسمي راه حل دوم به شمار مي‌رود كه اين مساله رده‌بندي جرم‌هاي مدرن، ارايه هنجارها و حقوق و مقررات جديد و متناسب با آنها را در بر خواهد گرفت.
وي مي‌گويد: قوانين تشخيص حريم خصوصي از نظر دسترسي و محرمانگي نيازمند توسعه و تفسير است. اين امر باعث خواهد شد تا افراد راحت‌تر و بيش‌تر روي اطلاعات شخصي و محرمانه خود تسلط داشته باشند.
به گزارش هموطن آنلاین، طراحان وب سايت از آن دسته اشخاصي هستند كه در حفظ حريم خصوصي افراد نقش سازنده‌اي ايفا مي‌كنند. اين افراد مي‌توانند مكانيزمي طراحي كنند كه روش موثرتري براي حفاظت از حريم خصوصي و محرمانگي كاربران باشد؛ به ويژه در مورد شبكه‌هاي اجتماعي كه كاربران آن بايد در مقابل محرمانگي اعضاي ديگر تعهد داشته باشند.
بدون شك عقايد و ديدگاه‌هاي خوانندگان كتاب در مورد آزادي بيان، در بازخورد آنها در مقابل راه‌حل‌هاي پيشنهادي سلوو – كه بيش‌تر ايده‌هاي پرورش يافته‌اند تا توصيه‌هاي عملي – تاثيرگذار خواهد بود.
در هر صورت اين كتاب، از ديدگاه‌هاي ارزنده‌اي در مورد بسياري از مسايل و مشكلاتي كه در دنياي امروزي گريبانگير ما شده، برخوردار است.