گروهي از ستاره شناسان بين المللي با تحقيق در خصوص انفجار ابرنواختري که ژانويه گذشته کشف شده بود دريافتند که اين جرم آسماني همانند ابرنواختران عادي نيست.
تلسکوپ فضايي سوئيفت ژانويه گذشته به مدت 30 روز انفجار ابرنواختري با شناسه SN 2008D را رصد کرد. اين انفجار در کهکشان مارپيچ NGC 2770 واقع در فاصله 90 ميليون سال نوري از زمين در صورت فلکي شمالي قرار گرفته است.
اکنون محققان بين المللي به سرپرستي موسسه ماکس پلانک آلمان که نتايح يافته هاي خود را در مجله ساينس اکسپرس منتشر کرده اند دريافتند که اين ابرنواختر آنگونه که در ابتداي کشف آن به نظر مي رسيد طبيعي نيست.
اين ستاره شناسان که تحقيقات خود را با کمک تلسکوپ VLT آژانس فضايي اروپا انجام داده اند، توضيح دادند: "ستاره اي که در فرايند شکل گيري اين ابرنواختر منفجر شده و در يک سياه چاله فرو افتاده است پرتابه اي ضعيف اما از نوع حوادث خشن تر توليد کرده است. پديده پرتاب مواد ساطع شده از ابرنواخترها به رگبار پرتوهاي گاما معروف است."
به گفته اين محققان، جرم آسماني با شناسه SN 2008D احتمالا در ميان ضعيف ترين انفجاراتي قرار دارد که توانايي توليد پرتابه هايي را دارند که با سرعت بسيار بالا در فضا حرکت مي کنند و به اطراف پراکنده مي شوند.
اين دانشمندان توضيح دادند: "اين واقعه بسيار جالب است چراکه در آن سيگنال ايکس بسيار ضعيف بود و پرتابه ها از رگبار پرتوهاي گاما تفاوت زيادي داشتند و نسبت به رگبار پرتوها در يک ابرنواختر عادي بيشتر در يک خط قرار داشتند."
اين ابرنواختر در گروه ابرنواختران نوع Ic قرار دارد. اين گروه از ابرنواخترها از ستارگاني توليد مي شوند که لايه هاي خارجي تر آنها غني از هيدورژن و هليم است و نوعي از ابرنواخترها را تشکيل مي دهند که رگبار پرتوهاي گاما در آنها در يک دوره طولاني به طول مي انجامد.