تاخير پروازها در فرودگاه‌هاي كشور، آنقدر عادي شده كه بعضي از مسافران مي‌گويند، اگر پروازي بموقع انجام شود بايد تعجب كرد.
به گزارش خبرنگار جام‌جم، روز گذشته پروازهاي شماره 1569 و 1571 تهران جده با تاخير بيش از 5 ساعت روبه‌رو شد و همين مساله بعضي حجاج را واداشت تا طي تماس با رسانه‌هاي كشور، به انتقاد از وضعيت پروازها بپردازند.
حاجيان كه بسياري از آنان افراد سالمند بودند، با اين تاخير چند ساعته، مدت‌ها در سالن انتظار يا در محوطه بيروني فرودگاه مهرآباد در انتظار ماندند، عده‌اي با پهن كردن زيراندازهايي در سايه ديوارهاي كناري پايانه شماره يك و 2 فرودگاه مهرآباد به استراحت پرداختند و به اين ترتيب، فضايي پديد آمد كه كمتر به سالن پروازهاي خارجي بخصوص اعزام افراد به حج شباهت داشت.
از سوي ديگر، مسافران پروازهاي داخلي نيز كه در پايانه مجاور حجاج ساكن بودند، با ديدن چنين صحنه‌اي، تاخيرهاي مكرر پروازها در سطح داخل را نيز طبيعي دانستند.
به گفته يكي از همين مسافران كه از بندرعباس به تهران آمده بود، بيشتر پروازهاي اين مسير با تاخير 4 تا 6 ساعته روبه‌روست.
وي گفت: باتوجه به اين‌كه هميشه همراه خانواده و فرزندان كوچكم سفر مي‌كنم، تاخير پروازها دشواري زيادي برايم ايجاد مي‌كند. نگه داشتن بچه‌هاي خردسال در سالن انتظار، خستگي و كلافگي مسافران را چند برابر مي‌كند.
مسافر ديگري كه معمولا از مشهد به تهران سفر مي‌كند، با اين‌كه مي‌گويد شخصا كمتر دچار تاخير پروازها شده اما از تاخير 18 ساعته پرواز مشهد بندرعباس در هفته‌هاي اخير خبر مي‌دهد كه به جنجال رسانه‌اي در سطح استان خراسان و نشريات محلي منجر شد.
و بالاخره مسافر پرواز مشهد با دلخوري از اين‌كه چرا هميشه نقص فني دليل تاخير در پروازها اعلام مي‌شود و هيچ اقدام موثري در رفع اين نقص صورت نمي‌گيرد، گفت: به نظر من، مسوولان بايد پاسخگو باشند، من هميشه با پروازهاي خارجي سفر مي‌كنم، نگاه كنيد اين گونه تاخيرها را كمتر در پرواز لوفتانزا يا حتي تركيش‌اير مي‌بينيم، اما در ايران هميشه اين نگراني وجود دارد كه ممكن است ساعت‌ها منتظر پروازمان بنشينيم حتي اگر اين انتظار نيمه‌شب باشد و دست‌آخر مسوولي با اين توجيه كه هواپيما نقص فني داشته، ماجرا را تمام مي‌كند.
بعضي از مسافران گله مي‌كنند چطور بهاي بليت مسافرت با هواپيما حداقل سالي يك بار افزايش مي‌يابد، ولي تغييري در كيفيت پروازها صورت نمي‌گيرد؟
اما پاسخگو كجاست؟ از آنجا كه پس از تاخير پروازها پيدا كردن مسوولان فرودگاه يا سازمان هواپيمايي كشوري بسيار دشوار است و در صورت پيگيري اين تاخيرها و گفتگو با مسوولان هيچ پاسخ شفافي جز طبيعي بودن تاخيرها و نقص فني به دست نمي‌آيد، مي‌توان علت دقيق اين تاخير را از دست‌اندركاران پروازهاي داخلي مانند كمك خلبانان، خدمه پرواز، مهندسان پرواز و حتي مهمانداران جويا شد. اين افراد كه از افشاي نامشان خودداري كردند نيز پاسخي جز طبيعي بودن تاخير و نقص فني هواپيما نداشتند.
به عقيده اين افراد، پرسنلي كه در فرودگاه كار مي‌كنند به لحاظ سطح علمي و مهارت‌هاي فني چيزي كمتر از متخصصان پروازهاي خارجي ندارند، در حالي كه امكانات ناقص و تجهيزات و دستگاه‌هايي كه روزآمد نيست علت نارضايتي مسافران است. به گفته اين افراد، هدايت و كار با اين گونه تجهيزات نشان مي‌دهد كه متخصصان داخلي تا چه اندازه مهارت دارند.
تمام اين نظريه‌ها در حالي مطرح مي‌شود كه پديده تاخير در فرودگاه‌هاي كشور همواره تكرار مي‌شود تا گاهي با رسانه‌اي شدن آن تلنگري به مسوولان وارد شود؛ اما اين تلنگر در برابر فشارهاي رواني و جسمي مسافراني كه ساعت‌ها در سالن انتظار پايانه‌ها يا محوطه بيروني فرودگاه سرگردانند، چندان مهم به حساب نمي‌آيد. تكرار تاخيرها نشان مي‌دهد كه نه‌تنها در مديريت پروازها موفق عمل نكرده‌ايم كه حتي مديريت وقت و زمان افراد نيز بدرستي ارزشگذاري نمي‌شود.
در ميان مسافراني كه گاه ساعت‌ها در انتظار پرواز معطل مي‌مانند، افرادي مانند پزشكان، پرستاران، معلمان، مديران، خبرنگاران، دانشجويان، سالمندان، كودكان و... ديده مي‌شوند، كه شايد اين تاخيرها خللي در كار آنها ايجاد كند يا مسير زندگيشان را تغيير دهد و در اين صورت باز هم مي‌توان دليل كليشه‌اي و نخ‌نما شده نقص فني را از سوي مسوولان هواپيمايي كشور پذيرفت؟!