مردی که زنش را قربانی دعوای خانوادگی کرد امروز در شعبه 74 دادگاه کیفری تهران به اشد مجازات محکوم شد.
در نشست رسیدگی به این پرونده که چهارشنبه به ریاست قاضی «حسینی کوه کمره ای» و با حضور چهار مستشار برگزار شد ابتدا نماینده دادستان ، کیفرخواست را خواند.
«علی دلداری» اعلام کرد : ابراهیم 30 ساله ظهر 17 مرداد 1386 به دنبال جر و بحث با همسر 20 ساله اش «مرضیه» این زن را در خانه شان (شهریار) با روسری خفه کرد.اکنون با توجه به مدرک های موجود برای «ابراهیم» اشد مجازات (قصاص نفس) خواهانم.
سپس پدر «مرضیه» در جایگاه ویژه قرار گرفت و گفت: به خاطر دخترم ، پول و خانه به شوهرش دادیم اما این بی رحم ، جواب خوبی های ما را با جنایت داد و حالا باید اعدام شود.
وقتی نوبت دفاع مجرم رسید اظهار داشت : باور کنید قصد کشتن مرضیه را نداشتم ؛ نمی دانم جطور شد که مرد!
وی توضیح داد : چند ماه بود که ورشکست شده بودم و شبها تا دیروقت پای تلویزیون می نشتم.صبحها هم دیر بیدار می شدم و آن روز ، نزدیک ظهر بود که مرضیه بیدارم کرد.می خواست مهمان دعوت کند اما من به خاطر بی پولی ، مخالفت کردم.آنجا بود که درگیری ما بالا گرفت .با لگد به شکمش زدم و یک مشت به سرش کوبیدم که بی هوش شد.
جنایتکار با چشمان اشک آلود ، اضافه کرد: می خواستم مرضیه را به آشپزخانه ببرم و آب به سر و صورتش بزنم که روسری را دور گردنش پیچیدم و کشیدم.
* قاضی : پزشکی قانونی ، علت اصلی مرگ را خفگی تشخیص داده است ، چه توضیحی داری؟
* مجرم : من زنم را با روسری کشیدم تا در آشپزخانه کمکش کنم نه اینکه او را بکشم.
* قاضی: قبلا اعتراف کرده ای وقتی دعوا بالا گرفت کنترلت را از دست دادی و مرضیه را با روسری خفه کردی ، حالا چرا حرفت را عوض می کنی؟
* مجرم : نمی دانم چه شد که کنترلم را از دست دادم.
همچنین «یاورزاده» به عنوان وکیل تسخیری «ابراهیم» به دفاع پرداخت: «موکلم تحت فشار مالی ، شرایط طبیعی نداشه است و با توجه به اینکه دو فرزند خردسال دارد از اولیای دم تقاضا دارم به خاطر «علی» کوچولو و «زهرا» کوچولو از خونخواهی بگذرند و با گرفتن دیه ، مصالحه کنند.
در پایان این نشست پنج قاضی وارد شور شدند و همسرکش را به مرگ محکوم کردند. این حکم تا 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی است.