مناجات- اللهمّ اغسِلْني فيهِ من الذُّنوبِ و طَهِّرْني فيهِ من العُيوبِ و امْتَحِنْ قَلْبي فيهِ بِتَقْوَى القُلوبِ يا مُقيلَ عَثَراتِ المُذْنِبين.
خدايا ! مرا در اين ماه از گناهان شستشو ده
و از عيب‌ها پاكم نما
و دلم را در آن به پرهيزكارى آزمايش كن.
اي چشم‌پوش لغزش‌هاى گناهكاران.

تقواي دل
در بخش اول و دوم این دعاي شريف آمرزش گناهان و پاكي از معايب را از خداوند متعال مسئلت مي‌كنيم. هرچند كه انسان غير معصوم، مصون از خطا، لغزش و معصيت نيست، ولي وجود توبه و آمرزش كه توبه به توفيق خداوند از سوي بنده عاصي سر مي‌زند و آمرزش گناهان از خالق هستي بخش،چراغ اميد را هميشه در دل مؤمنان روشن نگاه مي‌دارد و انسان را از سقوط در هلاكت ابدي نجات مي‌دهد.
طلب آمرزش در چنين روزي يعني در روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان بسيار حائز اهميت است. البته بخشش و آمرزش خداوند متعال محدوديت ندارد و هر گاه از بنده‌اش صلاحيت ببيند، در هر زمان و مكاني مي‌تواند او را از وزر و وبال همه گناهانش برهاند، لكن ترديدي نيست كه شرافت زمان‌ها و مكان‌ها نيز در جلب رضايت و غفران الهي تأثير دارند.
از اين رو ماه رمضان كه معروف به « سَيِّدُ الشُّهُورِ» يعني آقاي ماه‌ها است، قطعا بهترينِ ماه‌ها براي آمرزش گناهان است. پيامبر اكرم (ص) مي‌فرمايد: «كسي كه در ماه رمضان آمرزيده نشود، پس در چه ماهي بخشيده مي‌شود؟!»

كنترل دروني
«تقوا» در اصل از ماده «وقايه» به معنى نگهدارى يا خويشتن دارى است و به تعبير ديگر يك نيروى كنترل درونى است كه انسان را در برابر طغيان شهوات حفظ مى‏كند و در واقع نقش ترمز نيرومندى را دارد كه ماشين وجود انسان را در لب پرتگاه‌ها حفظ و از تندروي‌هاى خطرناك، باز مى‏دارد.
به همين دليل امير مؤمنان على ع «تقوا» را به عنوان يك دژ نيرومند در برابر خطرات گناه شمرده است.