مناجات- اللهمّ ارْزُقْني فيهِ فَضْلَ لَيْلَةِ القَدْرِ و صَيّرْ أموري فيهِ من العُسْرِ الى اليُسْرِ و اقْبَلْ مَعاذيري و حُطّ عنّي الذّنب و الوِزْرِ يا رؤوفاً بِعبادِهِ الصّالِحين خدايا ! در اين ماه، فضيلت شب قدر را روزيم كن
و كارهايم را از سختى به آسانى تبديل كن
و عذرهايم را بپذير و گناه و بار گران معصيت را از دوشم بردار،
اى مهربان نسبت به بندگان شايسته خويش!

رحمت بي‌پايان
بعد از 3شب قدر معروف، يعني نوزدهم، بيست و يكم و بيست و سوم، شب بيست و هفتم نيز فضيلت شب قدر را دارد كه بخش اول دعاي شريف به اين نكته اشاره دارد و در آن فضيلت شب قدر را در اين روز از خداوند متعال مسئلت مي‌كنيم.

آساني همراه سختي
اما در بخش دوم از خدا مي‌خواهيم كه امور ما را از سختي به آساني برگرداند.
قرآن كريم در اين زمينه نكات زيبايي بيان فرموده است: از جمله اين كه در تنها آيه‌اي كه نام ماه مبارك رمضان را آورده و وجوب روزه را در آن بيان فرموده، يعني در آيه 185 بقره، وجوب روزه درحال مريضي و سفر برداشته و بعد فرموده: خدا براى شما آسانى مى‏خواهد و براى شما دشوارى نمى‏خواهد.
از اين رو بناي شريعت اسلام بر سخت گيري در تكاليف نيست و هر آن‌چه كه بر انسان واجب كرده، قطعاً در حد توان بشر آن هم به سهولت بوده است، لذا فرموده: «لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها؛ خداوند هيچ كس را، جز به اندازه تواناييش، تكليف نمى‏كند.»

قبول عذر و ريزش گناه
در بخش سوم دعاي شريف، از خداوند متعال مي‌خواهيم كه عذر ما را بپذيرد و گناهان ما را بريزد.
ترديدي نيست كه خداوند متعال آن قدر مهربان و رحمتش بي پايان است كه اگر بنده اي به درگاه او عذر آورد و خود را مقصر ببيند و به اشتباه و خطاي خود اعتراف كرده و از كرده خود پشيمان باشد، خداوند متعال نيز رحمتش را شامل حال او مي‌كند و گناهانش را مي‌آمرزد.
هرچند كه رحمت خداوند بي پايان است، لكن بنده ناصالح، صلاحيت جذب اين رحمت را ندارد. به همين جهت در پايان دعا به رئوف و مهربان بودن خداوند نسبت به بندگان صالح تمسك مي‌كنيم.
در روايات براي توبه راستين حد اقل 4 شاخصه تعريف شده است: اول پشيماني از گناه، دوم تصميم به بازنگشتن به آن، سوم استغفار و طلب آمرزش از خداوند. و چهارم اين كه انسان حقوقي كه از ديگران ضايع كرده جبران كند.
در صورتي كه اين شرايط تحقق پيدا كند، خداوند وعده داده است كه مي‌آمرزد و خداوند خلاف وعده‌اش عمل نمي‌كند.