برای تهیه ظروف بلور از سیلیس، كربنات سدیم، سولفات سدیم، خرده شیشه، دولومیت و فلدسپات (مواد معدنی) به عنوان مواد اولیه استفاده میشود. مخلوط این مواد در دمایی حدود 1500 درجه سانتیگراد ذوب میشود و مذاب حاصل در قالبهایی به شكل ظروف ریخته میشود و به این ترتیب ظروف بلورین تولید میشوند.
ظروف بلوری مشكلی برای سلامتی ایجاد نمیكنند و به راحتی آلوده نمیشوند. از بدنه و خارج از ظروف هم به محتویات داخل ظروف دید كافی وجود دارد كه اینها از محاسن ظروف بلوری است. اما هنگام استفاده از این ظروف به خاطر داشته باشید كه نباید آنها را روی حرارت مستقیم قرار دهید. همچنین این ظروف نباید در معرض شوك حرارتی قرار بگیرند یعنی نباید آنها را بلافاصله سرد یا گرم كرد.
برای شستشوی این ظروف میتوان از آب ملایم به همراه انواع شویندهها استفاده كرد. اما هنگام خرید بهخصوص در مورد لیوانهای بلوری كه به اشكال فانتزی وجود دارند، توجه به این نكته ضروری است كه شكل لیوان نباید مانع از تمیز و راحت شسته شدن تمام قسمتهای آن شود.
این ظروف اگر لب پَر شوند موجب تجمع میكروبها شده و دیگر نباید مورد استفاده قرار گیرند.
بعضی از انواع بلور در مقابل ضربه مقاومند و به اصطلاح نشكن هستند. این خاصیت با نوعی عملیات حرارتی تنشزدایی ایجاد میشود. برای این منظورظرف 620 تا 630 درجه حرارت میبیند و به حالت خمیر گونه در میآید و تحت فشار خاصی ناگهان سرد میشود.
اصول تولید ظروف پیركس (مقاوم در برابر حرارت) تفاوتی با ظروف بلور معمولی ندارد. هنگام تهیه ظروف پیركس، افزودن نوعی ماده با نام تجاری «بوراكس» به مواد اولیه باعث میشود ضریب انبساط ظرف كم شود و در برابر حرارت مقاومت زیادی داشته باشد و ترك نخورد. این خاصیت باعث میشود كه ظروف پیركس علاوه بر سرو غذا، در پخت و پز نیز مورد استفاده قرار گیرند.
| 