عملكرد تيم 16 نفره كاراته ايران در نوزدهمين دوره مسابقه‌هاي جهاني 2008 توكيو آنچنان ضعيف و شوك‌برانگيز بود كه با واكنش و بازتاب گوناگوني همراه بود.
تيم ايران با همه اميدواري‌ها و پيشينه پرافتخار گذشته فقط به كسب يك مدال برنز توسط حسين روحاني بسنده كرد و همين دستاورد ناچيز كاراته ايران را 16 پله در رده‌بندي جهاني پايين آورد و در مكان بيست‌ويكم قرار داد تا ديگر از راه نيافتن ورزش كاراته به جمع رشته‌هاي المپيكي در بازي‌هاي 2008 پكن افسوس نخوريم. درباره عملكرد ضعيف تيم ملي كاراته ايران كه حداقل در 15 سال گذشته چنين نتيجه‌اي رقم نخورده است مسوولان و دست‌اندركاران تيم ملي و فدراسيون كاراته اظهارنظرها و ديدگاه‌هاي متفاوتي ارائه كرده‌اند.
بهزاد كتيرايي، رئيس فدراسيون معتقد است با توجه به اين‌كه كاراته المپيكي نيست و تمام كشورهاي شركت‌كننده مسابقه‌هاي جهاني را به منزله المپيك در نظر مي‌گيرند و با تمام توان و سرمايه‌گذاري در آن حضور مي‌يابند، كاراته ايران بد عمل نكرده است. كسب مدال به‌هيچ‌‌وجه ملاك ما نيست، چرا كه ورزشكاران ما در حال كسب تجربه هستند و اميدواريم از اين تجربيات براي مسابقه‌هاي آينده بخوبي بهره و نتيجه بگيريم.
اما برخلاف نظرات كتيرايي، محسن آشوري دبير فدراسيون و مدير تيم‌هاي ملي به شكست تيم ملي كاراته ايران در مسابقه‌هاي جهاني بصراحت اعتراف مي‌كند و مسووليت تمامي ناكامي‌هاي اخير را نيز شخصا به گردن مي‌گيرد.
وي خاطرنشان مي‌كند: فدراسيون كاراته تمامي تلاش خود را براي تامين شرايط مناسب تمريني و آرامش تيم ملي انجام داد و از اين بابت كم نگذاشت، با وجود آن‌كه بهترين كادر فني را براي هدايت ملي‌پوشان انتخاب كرديم، اما به طور قطع مسائل فني را دليل اصلي ناكامي كاراته در توكيو مي‌دانم.