هرچند که فرگوسن در سال‌های آغازین شکل‌گیری این رقابت همواره فرد برتر و پیروز بود؛ اما اکنون چندسالی است که آرسن ونگر در این بازی «دستش ده» برتری خود را اثبات کرده است.
او که رکورد شکست‌ناپذیری آرسنال را هر روز بهبود می‌بخشد، درباره رقابت امسال بین او و فرگوسن می‌گوید: «فرگی دیگر به تاریخ پیوسته است. او متعلق به تالار افتخارات فوتبال وموزه‌هاست. منچستر با فرگوسن دیگر هیچگاه قله لیگ برتر را فتح نخواهد کرد.»
این اظهارنظر، فراتر از یک رجزخوانی ساده است. از حرف‌های ونگر بوی تحقیر و تا حدودی ترحم نیز به مشام می‌رسد. او منچستر یونایتد را به غولی تشبیه می‌کند که نفس‌های آخر را مدت‌ها پیش کشیده است. این در حالی است که چندی پیش، فرگی با خرید وین رونی به ارزش چیزی نزدیک به 30 میلیون پوند برای همه خط و نشان کشیده و او را به اریک کانتونا تشبیه کرده بود.
ونگر که با یک شبکه تلویزیونی فرانسوی گفت‌وگو می‌کرد، در پاسخ به این ادعا گفت: «سال‌های طلایی منچستر یعنی سال‌های 1999 تا 2001 به پایان رسیده است». او درباره دلیل محو شدن تدریجی غول فوتبال انگلستان توضیح داد: «علت آن این بود که بازیکنان نسل طلایی این تیم به بالاترین سقف خود دست یافته بودند و جایی بیشتر برای پیشرفت نداشتند.» البته ونگر انکار نمی‌کند که فرگوسن در حال بازسازی منچستر است، با این حال او معتقد است: «آنها در حال بازسازی هستند؛ اما سوال اینجاست که آیا آنها در آینده به خوبی تیم نسل قبلی اولدترافورد خواهند بود یا خیر. من برای پاسخ مثبت به این سوال هنوز متقاعد نشده‌ام. البته این را رد نمی‌کنم که منچستر با فرگوسن همواره به عنوان مدعی لیگ باقی خواهد ماند.»
منچستر در سال 1999 سه جام مهم را فتح کرد: لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا؛ اما در حال حاضر فقط 3 بازیکن از ترکیب تیم فاتح لیگ قهرمانان در لیست 11 نفری فعلی این تیم باقی مانده‌اند. مطمئنا روی کین، رایان گیگز و گری نویل نمی‌توانند به تنهایی آن فتوحات را تکرار کنند. لیگ فصل قبل این نظریه را ثابت کرد، در حالی که منچستر از آرسنال قهرمان 15 امتیاز عقب بود. روبر پیروس بازیکن فرانسوی آرسنال نیز در تایید اظهارات مربی آرسنال، ماه سپتامبر گذشته را نقطه اوج شکل‌گیری رقابتی جدید بین این دو تیم می‌داند. او می‌گوید: «ما در همین زمان بود که از نظر روحی و روانی برتری خود را به اولدترافورد دیکته کردیم.»