جواد زارعی: گفتن تاریخ اگر نتیجه درست و درمونی داشته باشد بد نیست از این رو در حین مرور تاریخی خود، گذر و نظر مختصری به تغییر مشخصات فنی و جدال این دو شرکت بپردازیم تا برسیم به روزگار کنونی و ارائه چشم اندازی از آینده محترم پردازنده ها. خیلی خلاصه بگویم که AMD تا اواسط دهه نود میلادی در پس Intel گام برمی داشت و پردازنده های این شرکت مانند 80486 را با مجوز Intel تولید می کرد. اندکی بعد به خود آمد و طرحی نو در انداخت و پردازنده خود را ساخت. آنگاه Intel به خشم آمد و تهدید کرد اما کارگر نیفتاد و اینچنین شد که AMD از بارگاه پر جلال و جبروت Intel طرد شد. اواخر دهه نود میلادی بود که Intel پردازنده های Pentium را معرفی کرد و اندکی بعد بود که سود و آبروی خود را با عرضه Pentium2 دو چندان کرد.در گوشه دیگری از بازار، AMD موجودی به نام Duron را تولید و به صورتی محدود عرضه کرده بود. پردازنده های قبل از Duron از سوکت های مشابه Intel استفاده می کردند. پردازنده Duron با استقبال جدی طرفداران مواجه شد و فضای مناسبی برای طرح های جدید مهیا شد. پردازنده فوق العاده Pentium3 تازه توسط Intel معرفی شده بود که به ناگاه با سد محکمی که Athlon نام داشت برخورد کرد. گذشتن از سد AMD Athlon به سهولت میسر نمی شد که Intel در یک اشتباه استراتژیک که برای همیشه در تاریخ ثبت شد، به جای تقویت بنیه فنی Pentium3، پردازنده های جدید Pentium4 را معرفی کرد. پردازنده های اولیه Pentum4 با حافظه های گران قیمت RDRAM سازگار بودند. عدم استقبال از Pentium4 شرکت Intel را با مشکل مواجه ساخت در عوض AMD تیز جنبید و Athlon را تقویت کرد تا دمار از روزگار پردازنده های رقیب درآورد. به هرحال نسل جدید Pentium4 که با حافظه های SDRAM سازگاری داشتند معرفی شدند و رقابت جدید Intel و AMD از این زمان آغاز شد.
معمای سرعت فرکانس
تفاوت اصلی Intel و AMD در نوع پردازش داده ها بود. می گویم بود بدین خاطر که شرکت Intel پس از معرفی خاندان پردازشی2 Intel Core آن شیوه را رها کرد. شرکت Intel از شیوهSpeed-Demons استفاده می کرد که بر افزایش دیوانه وار سرعت فرکانس تاکید داشت در نقطه مقابل شرکت های AMD، Sun و HP به شیوه Brainiac ایمان داشتند که بر افزایش کارایی در هر فرکانس (IPC) تاکید داشت. نتیجه عملی آن شد که پردازنده AMD AthlonXP به دلیل IPC بالاتر می توانست رقیب مدل هایی از Pentium4 شود که حداقل 400 مگاهرتز سریع تر از خودش بود.
سرعت فرکانس پردازنده را می توان به جابه جایی قایقی مسافربری در عرض رودخانه تشبیه کرد. شیوه Intel این بود که قایق را با حداکثر سرعت (فرکانس بالاتر) در عرض رودخانه جابه جا کنند و AMD و رفقا تاکید داشتند که تعداد مسافر بیشتری را در هر رفت و برگشت جابه جا کنند. ادامه بحث را در جلسه آتی دنبال خواهیم کرد.