گزارش امسال سازمان خواربار و كشاورزي سازمان ملل نشان مي‌دهد بالا رفتن قيمت‌ها باعث شده است تا 40‌ميليون نفر ديگر در ورطه فقر بغلتند. گزارش سالانه جديد فائو درباره امنيت غذايي در جهان نشان مي‌دهد شمار گرسنگان از 923 ميليون نفر در سال 2007 به 963 ميليون نفر در سال‌جاري رسيده است.
رقم جاري گرسنگان جهان حاكي از افزايش 80 ميليون نفري نسبت به دوره مبناي 92-1990 است.
با اين حال، بحران اقتصادي مي‌تواند عده بيشتري را دچار فقر و گرسنگي كند. تا پيش از اين، روند مثبتي در جهت كاهش شمار افراد گرسنه در سراسر جهان تا سال 2015 حاصل شده بود، اما افزايش شديد مواد غذايي اين روند را معكوس كرده است.
ژاك ديوف دبيركل فائو در مصاحبه مطبوعاتي گفت كه در نتيجه بالا رفتن بهاي خواربار كه از سال 2006 آغاز شد، 75 ميليون نفر دچار گرسنگي مزمن شدند. اين روند در سال‌جاري نيز ادامه يافت و 40 ميليون نفر ديگر را به جرگه گرسنگان جهان اضافه كرد.
بهاي غلات به نسبت اوج آن در بهار حدود 50 درصد كاهش يافته است، اما همچنان به نسبت سال‌هاي قبل قيمت‌ها بالاست.
با بيش از دو برابر شدن بهاي كود و بذر از سال 2006، كشاورزان فقير در كشورهاي در حال توسعه نمي‌توانند توليد را بالا ببرند، در حالي كه كشاورزان مرفه‌تر در كشورهاي توسعه‌يافته مي‌توانند هزينه بالاي نهاده‌هاي كشاورزي را تأمين كنند.
در نتيجه انتظار مي‌رود توليد غلات در كشورهاي توسعه‌يافته امسال 10 درصد افزايش يابد، در حالي كه شايد افزايش توليد در كشورهاي در حال توسعه به يك درصد نيز نرسد.
ديوف در همايشي كه چند ماه قبل برگزار شد، از جامعه بين‌المللي خواست سرمايه‌گذاري را در كشورهاي فقير دست كم 30 ميليارد دلار در سال افزايش دهد تا به كشاورزاني كه با افزايش هزينه نهاده‌ها روبه‌رو هستند، كمك شود.
دوسوم اين قبيل مشكلات مربوط به 7 كشور است؛ يعني چين، هند، پاكستان، جمهوري دمكراتيك كنگو، بنگلادش، اتيوپي و اندونزي. پيشرفت در اين كشورها كه جمعيت زيادي دارند، تأثير زيادي بر كاهش فقر در جهان دارد. تقريبا دو سوم گرسنگان جهان (583 ميليون نفر در سال 2007) در آسيا زندگي مي‌كنند.
در كشورهاي جنوب صحراي آفريقا يك سوم مردم (236 ميليون نفر در سال 2007) دچار فقر مزمن هستند كه بالاترين ميزان گرسنگي در يك منطقه جغرافيايي است. نرخ گرسنگي در اين منطقه در اواسط دهه 1990 حدود 34‌درصد بود كه در سال 2005 به 30 درصد كاهش يافت.
كشورهاي در حال توسعه در خاورميانه كمترين ميزان گرسنگي را در جهان دارند. اما منازعه در افغانستان و عراق و نيز افزايش بهاي خواربار سبب شد تا شمار گرسنگان از 15 ميليون نفر در اوايل دهه 1990 به 37 ميليون نفر در سال 2007 برسد.
دبيركل فائو يادآوري كرد كه براي مقابله با تأثير افزايش بها بر گرسنگان به رويكردي دوگانه نياز است.
ابتدا بايد بخش كشاورزي بتواند توليد را بالا ببرد و دوم برنامه‌هاي محافظت اجتماعي به‌صورت تور ايمني اجتماعي براي مراقبت از اقشار آسيب‌پذير به اجرا درآيد.