کورش شمس- دومين همايش ملي توسعه صادرات نرم‌افزار ايران که قرار است روز دهم دی ماه برگزار شود ، در حالی به هم اندیشی و تبادل نظر درباره راهبردهای توسعه صادرات نرم افزار خواهد پرداخت که یکی از جدی ترین موانع در در این مسیر ، کمبود سرمایه انسانی به ویژه در سطوح مدیریت کلان ICT است .
فقدان نیروی انسانی کارآمد و متخصص در فناوری اطلاعات از جمله کاستی هایی است که دقیقا به دلیل غفلت نهادها و دستگاه های متولی این فناوری به یک چالش جدی مبدل شده و تنها راه عبور از این مانع نیز ، اتخاذ سیاست های اصولی و سرمایه گذاری دولت برای افزایش سرمایه انسانی کشور در این حوزه است.
از این رو انتظار می رود یکی از جدی ترین مباحث قابل طرح در این همایش ، موضوع توسعه سرمایه انسانی و ارتقاء سطح علمی مدیران این صنعت پویا بوده و برگزار کنندگان این همایش که به طور مستقیم با مسائل مختلف صدور نرم افزار از جمله کمبود نیروی انسانی درگیر هستند، در پایان این گردهمایی پلانی قابل اجرا و مبتنی بر منطق برای برطرف ساختن این معضل ارائه کنند. آنچه مسلم است، وضعیت نیروی انسانی متخصص در بسياري از رشته‌هاي فني مانند صنعت نفت ، از طریق اعزام دانشجويان به خارج از كشور و ارتقاء توان تخصصي آنها یا به واسطه دعوت از كارشناس هاي خارجي در شرایط نسبتا مطلوبی قرار دارد و به همین دلیل هم فرایند انتقال تكنولوژي در این قبیل صنایع به درستی انجام شده است كه حاصل آن، صدور خدمات فنی و کارشناسی به کشورهای دیگر است .
اما ، یکی از نقاط ضعف توسعه سرمایه انسانی در حوزه فناوری اطلاعات این است که همیشه تصور کرده ایم از این لحاظ هیچ نیازی به دیگران نداریم . چرا که ، نوجوانان و جوانان ایرانی استعداد بسیار خوبی از خود در این زمینه بروز داده اند و با انجام کارهایی از قبیل برنامه نویسی ، طراحی وب سایت، ساخت ربات و غیره می توانند این نیاز استراتژیک و بسیار جدی را برطرف کنند. البته واقعیت هم همین است و از جایی که تربیت این نیروها در دانشگاه های داخل میسر است ، به جرات می توان گفت که در سطح كارشناسي و كارداني از سرمایه انسانی کافی برخورداریم .اما آنچه که باعث شده تا مساله کمبود یا فقدان سرمایه انسانی در حوزه فناوری اطلاعات به یک چالش اساسی مبدل شود ، این واقعیت است که نیروی انسانی موجود در کشور فاقد توان و تجربه کافی در سطوح مديريتی است و این دقیقا همان پاشنه آشیلی است که موجب شده تا به رغم وجود ظرفیت های بسیار میزان صدور خدمات نرم افزاری ، ضریب رشد پروژه ها و طرح های توسعه فناوری و مواردی از این دست ، بسیار پایین تر از حد مورد انتظار باشد.
اگر کمی منطقی به مساله سرمایه انسانی در این بخش نگاه کنیم ، بی تردید به این نتیجه خواهیم رسید که برای توسعه نیروی انسانی متخصص کشور باید از تجربيات متخصصان خارجي جهت تربیت متخصصان توانمند و مديران كيفي در اين حوزه کمک بگیریم و مهمتر از همه این که بدانیم برای حفظ این سرمایه چه باید کرد . در غیر این صورت فقط به روند فرار مغزها و تربیت آنها برای کشورهای پیشرفته صنعتی کمک کرده ایم و هیچ نتیجه ای هم از همایش ها و هم اندیشی های اینچنینی عایدمان نمی شود.