هموطن آنلاین- مصطفي دولو-ساعت نیمه های شب را نشان میداد " تشنگی امانش را بریده بود" با کرختی خودش را بلند و قدم به ناچار بسمت آشپزخانه برداشت " آب داشت مینوشید که صدای زنگ ساعت دیواری " حواسش را از آب خوردن میل به زمان داد" نگاه حواسش رفت و یک صدا را متوجه نشد" تا اینکه خودش را به بستر دوباره برساند بفکر این بود که من یک صدا را نشنیده ام و یک ساعت عقب ماندم از زندگی" این همه هیاهوی بی صدای زندگی را میشنوم و نیایشم فقط در خواب است " به خودش گفت کجا هستم من؟!