روز 16 ارديبهشت ماه، سالروز در گذشت اديب سخنور، دانشمند فرزانه دکتر بديع الزمان فروزانفر مي باشد. وي در سال 1276 در بشرويه از توابع شهرستان طبس متولد شد. پدرش شيخ علي پسر آخوند ملا محمد حسن قاضي بود که هر دو شاعر، فقيه و طبيب بودند و نسبشان به ملا احمد توني از علماي عصر شاه عباس اول صفوي مي رسيد .
استاد فروزانفر مقدمات علوم اسلامي را نزد پدر و معلمان زادگاهش فرا گرفت و در سال 1297 به مشهد عزيمت و از محضر استاد اديب نيشابوري در تلمذ علوم ادبي و منطق بهره فراوان برد. وي بواسطه سرودن قصيده اي در وصف بهار از قوام السلطنه والي خراسان لقب بديع الزمان گرفت و پس از آن نام خانوادگي فروزانفر را براي خود انتخاب نمود .
دکتر فروزانفر پس از مهاجرت به تهران و طي مراحل و مدارج علمي و تدريس در اکثر مراکز آموزش عالي آن زمان و قبول مسئوليتهايي از قبيل معاونت و رياست دانشکده معقول و منقول و ادبيات فارسي، نهايتا با درجه استادي ممتاز و پس از 40 سال تدريس، پژوهش و تاليف در سال 1346 بازنشسته و در سال 1349 بر اثر سکته قلبي دار فاني را وداع و پيکرش پس از تشييع باشکوه در صحن حضرت عبدالعظيم حسني ( ع ) واقع در شهرري بخاک سپرده شد .