124 سال پيش در روز 9 ژوئن سال 1885 ميلادي براساس پيمان تين تسين كشور چين از حقوق خود در مورد پادشاهي آنام (ويتنام) صرف نظر كرد و اين پادشاهي تحت قيموميت فرانسه درآمد.
جمهوري فرانسه براساس اين پيمان بر سه ايالت چين ( تونكن در شمال) ، ( آنام در مركز) و (كوشين شين در جنوب) تسلط يافت. دو سال بعد، در سال 1887 ، فرانسه متصرفات خود در جنوب شرقي آسيا را در يك اتحاديه به نام هندوچين يكپارچه كرد.در سال 1893ميلادي لائوس نيز به ( كوشين شين ، آنام ، تونكن و كامبوج) پيوست.
براي ويتنامي ها اين آغاز يك دوره پرآشوب طولاني در تاريخ دو هزار ساله آنها به شمار مي آيد. نخستين سلسله پادشاهي کشور ويتنام شامل 18 پادشاه هانگ از257 تا 700 قبل از ميلاد با پادشاهي وان لانگ در شمال ويتنام كنوني متحد شد.
در اين دوران تمدن شكوفاي دونگ سان يك عصر برنز پررونق شكل گرفت. در سال 111 قبل از ميلاد امپراتوري مركزي چين ناحيه تونكن را فتح كرد و آن را مدت 1000 سال در تصرف داشت.
چين در سال 679 ميلادي كشور آنام را تاسيس كرد و پس از فتح كوشين شين اين دو منطقه را ادغام نمود. در سال 938 ميلادي نگوكوين پادشاه آنام بر ارتش امپراتوري چين پيروز شد و چين استقلال اين كشور را تحت نام داي ويت پذيرفت.
در سال 1413 ميلادي چيني ها دوباره بازگشتند، اما جنبش مقاومت به رهبري له لوا منطقه دلتاي رودخانه سرخ را در سال 1426 ميلادي آزاد كرد و له لوا در سال 1428 سلسله له را تاسيس كرد كه تا سال 1788 سلطنت اين سلسله ادامه داشت. اما قدرت واقعي اين سلسله از سال 1524 ميلادي عملا از بين رفته و قلمروي آن ميان جنگ سالاران تقسيم شده بود.
با ورود كشيش هاي فرقه ژزوييت به آسياي جنوب شرقي ، نفوذ فرانسه در اين منطقه رو به افزايش نهاد. براساس پيمان سايگون در روز 5 ژوئن سال 1842 ميلادي امپراتور تودوك منطقه كوشين شين شرقي را به فرانسه داد.
فرانسه سپس آنام و تونكن را به تصرف خود درآورد ، اما با مخالفت امپراتوري چين مواجه شد. با اين حال ، به دليل ضعف و فتور امپراتوري چين كه از هر سو از طرف قدرت هاي غربي كه امتيازاتي را در اين كشور مي طلبيدند ، تحت فشار قرار داشت ، سرانجام در روز 9 ژوئن سال 1885 ميلادي با امضاي پيمان تين تسين قيموميت فرانسه را بر مناطق( تونكن ، آنام و كوشين شين) به رسميت شناخت.
به اين ترتيب ، در روز 9 ژوئن سال 1885 ميلادي ويتنام تحت قيموميت فراسه درآمد.اين سرآغاز دوره اي پرآشوب استعماري براي مردم ويتنام بود كه كشور آنها چندين بار درگير جنگ هاي خونين با فرانسه ، سپس ژاپن و بار ديگر فرانسه شد.
با شكست فرانسه در دين بين فو در روز 7 مه سال 1954 ميلادي ويتنام به دو كشور( ويتنام شمالي) و ( ويتنام جنوبي) تقسيم گرديد. با خروج فرانسوي ها از ويتنام ، آمريكايي ها جاي آنها را گرفتند كه منجر به جنگ خونين ويتنام شد. لائوس و كامبوج نيز در اين جنگ گرفتار شدند.
در سال 1973 براساس توافقات پاريس ، ريچارد نيكسون رئيس جمهورآمريكا پيمان صلحي را امضا كرد كه نخستين شكست نظامي آمريكا در تاريخ اين كشور محسوب مي شد. با خروج نيروهاي آمريكايي از ويتنام جنوبي ، حكومت سايگون در 30 آوريل سال 1975 ميلادي سرنگون شد و كشور ويتنام بار ديگر وحدت و استقلال كامل خود را بازيافت.