جواد زارعی- با اينكه زمان زیادی از عرضه رسمی مدل‌های پردازشی Intel Core i7 در بازارهای بین‌المللی نمی‌گذرد، اما با واکنش‌های تندی در مخالفت مواجه شده است. اتخاذ سیاست‌های انحصارطلبانه و تقلیدهای مکرر از دستاوردهای AMD بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. همین چند روز پیش توضیحاتی کلی درباره ساختار نسل‌های سه‌گانه پردازنده‌های نسل Intel Core i در وبلاگ یکی از متولیان این شرکت منتشر شد که بر ابهام‌ها افزود. شرکت Intel قصد دارد از سوکت منحصربه‌فردی برای هر یک از خانواده‌های پردازشی Core i7، Core i5 و Core i3 استفاده کند. البته ابهامی که در وبلاگ ذكر شده مورد اشاره قرار گرفت به همین موضوع مربوط مي‌شود که Intel درباره اشتراک سوکت پردازنده‌های Core i5 و Core i3 به نتیجه نهایی نرسیده، اما احتمال بیشتر با استقلال کامل سوکت‌هاست. در حال حاضر مدل‌های Core i7 بر اساس سوکت LGA1366 طراحی شده‌اند و گفته مي‌شود که مدل‌های Core i5 بر اساس سوکت LGA1156 تولید خواهند شد.
در ظاهر امر اتفاقی خاصی رخ نداده است، اما با اندکی تامل می‌توان دریافت که جناب Intel تدبیری زیرکانه را دنبال می‌کند که ساده‌ترین پیامد آن، دریافت حق امتیاز بیشتر از مادربردسازان در ازاي هر چیپ‌ست خواهد بود. شک ندارم که تولید پردازنده‌های Intel Core 2‌ حداکثر تا یک سال دیگر ادامه خواهد داشت و نیاز بازار را تا دو سال آینده تأمین خواهد کرد. مهاجرت این شرکت به سوی تکنولوژی ساخت 32 نانومتری از اواخر پاییز آغاز خواهد شد و خط تولید شرکت در فاصله‌ای کوتاه در اختیار مدل‌های 45 نانومتری با معماری Nehalem قرار خواهد گرفت. به ‌تصورم این شرکت در برهه‌ای که نمی‌توانم به درستی پیش‌بینی کنم، مدل‌های Intel Core 2 را با کندی عمدی توزیع خواهد کرد تا قحطی تصنعی ایجاد شود. در همین ایام است که بازارها با سیل مدل‌های جدید مبتنی بر معماری Nehalem مواجه خواهند شد. استمرار سه چهار ماهه این شرایط منجر به مهاجرت خیل عظیم خریداران به سوی استفاده از نسل جدید پردازنده‌ها خواهد شد.
این‌گونه مقرر شده است که مدل‌های Core i7، بازار بالاتر از 200 دلار را تصاحب کنند. مدل‌های Core i5 برای بازار پردازنده‌های میان‌قیمت طراحی شده‌اند و قرار است قیمتی بین 100 تا 200 دلار داشته باشند. مدل‌های دیگر نيز که Core i3 نام دارند و پيش از زمستان سال جاری عرضه مي‌شوند و کمتر از 100 دلار قیمت خواهند داشت.
در حال حاضر تنوع قابل‌توجهی برای ارتقا پردازنده در اختیار مصرف‌کنندگان قرار دارد، اما پس از تثبیت راهبرد جدید Intel کاربران محدود به پردازنده‌های سازگار با سوکت مادربردشان خواهند شد. از این‌رو مهاجرت از یک پردازنده به مدل‌های بالاتر مستلزم تغییر مادربرد خواهد بود. نکته‌ای که کمتر مورد توجه قرار گرفته همین است که بسیاری از کاربران در مدت مصرف، اقدام به ارتقا پردازنده می‌کنند و به‌ تصورم سود قابل‌توجهی از ارتقا پردازنده و البته مادربرد عاید جناب Intel خواهد شد.
همین سیاستی که هم‌اکنون Intel در زمینه تعدد سوکت‌ها در پیش گرفته است سال‌ها پیش ضربه سختی از سوی مصرف‌کنندگان و مادربردسازان بر بدنه شرکت AMD وارد ساخت و شرایط را چنان کرد که این شرکت توجه ویژه‌ای به موضوع سازگاری میان نسل‌های پردازشی داشته باشد. در حال حاضر تمامی پردازنده‌های کنونی را می‌توان روی سوکت‌های AM2، AM2+ و AM3 نصب و به‌ صورت حداقلی بهره‌برداری کرد. بالاخره باید گفت که خود کرده را تدبیر نیست و این شرکت پرقدرت در ادامه با مخاطرات مواجه خواهد شد!