روز 27 شهريور ماه مصادف با سالروز در گذشت استاد سيدمحمدحسين بهجت تبريزي متخلص به شهريار است . وي در سال 1285 هجري شمسي در تبريز متولد شد. پدرش از وكلاي درجه يك تبريز و مردي نسبتا متمول بود.ايام كودكي را در قراء خشگناب و قيش فورشاق گذرانيد و اولين شعرش را در چهارسالگي سرود.
شهريار در كودكي از محضر پدر دانشمند خود استفاده كرده و تحصيلات مقدماتي را با قرائت گلستان پيش او فرا گرفت. و در همان اوان با ديوان خواجه الفتي سخت يافت، بعد از اينكه تحصيلات متوسطه را در مدرسه " فيوضات " و " متحده " به پايان رساند. ‌در سال 1300 به تهران رفته و دنباله تحصيلات خود را در مدرسه " دارالفنون " ادامه داد، تا اينكه در سال 1303 وارد مدرسه طب شده و مدت پنج سال در اين دانشكده به تحصيل مشغول بود. ولي روحيه مخصوصش كه اصلا با پزشكي و مخصوصا با جراحي سازگار نبود او را از تحصيل پزشكي باز مي‌دارد و چنانكه خودش مي‌گويد: بعد از هر عمل جراحي كه انجام مي‌دادم احساس ضعف مي‌كردم و حالم به هم مي‌خورد.
بعد از ترك تحصيل در رشته پزشکي به خراسان رفته و به ديدار كمال الملك نقاش معروف، نائل آمده و شعري نيز به عنوان " زيارت كمال‌الملك " به همين مناسبت دارد. تا سال 1314 در خراسان بوده و بعد از بازگشت از خراسان به كمك دوستانش وارد خدمت بانك كشاورزي شده، در سال 1316 حادثه ناگواري در زندگيش رخ داده و آن مرگ پدرش بود.
استاد شهريار در سن 82 سالگي در بيمارستان مهر تهران دارفاني را وداع و پيکرش به تبريز برده شد و طبق وصيتش در مقبرة الشعراى تبريز با تشييع بيش از 40 هزار نفر به خاک سپرده شد. با اعلام عزاى عمومى در سراسر آذربايجان مردم آذربايجان در احترام و تکريم استاد سنگ تمام گذاشتند.