هموطن آنلاین _محمد موسوی از اهداف، برنامه ها، علایق و خلق و خوی شخصی اش سخن گفت و روز مادر را به همه مادران ایران تبریک گفت.
به اعتقاد بسیاری از کارشناسان سید محمد موسوی عراقی یک پدیده و استعداد ویژه در دنیای والیبال است. سرعتی زن نام آشنای تیم ملی ایران در طول یک دهه گذشته پای ثابت موفقیت های این رشته ورزشی بوده است. والیبالیستی که هنوز به فتح قله های بلندتری در دنیای ورزش می اندیشد. او روزهایی را با یاد دارد که بازی های تیم ملی والیبال تنها 200 نفر تماشاگر داشت، حالا 20 هزار هوادار والیبال برای تشویق تیم ملی به سالن می روند. حمایت هایی که به قول موسوی همچنان به او دلگرمی می دهد.
خبرنگار ورزشی گفت و گویی با محمد موسوی انجام داد که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید.

*موفقیت های پیاپی و قهرمانی در مسابقات مختلف چقدر محمد موسوی را خوشحال می کند، به عنوان یک ورزشکار حرفه ای کسب این افتخارات دیگر برای شما عادی نشده است؟
خوب قطعا تجربه اولین موفقیت ها متفاوت است ولی خصوصیت خوبی که در خودم سراغ دارم این است که انگیزه خود را برای ادامه کار از دست نمی دهم. همیشه سعی می کنم تا بهتر باشم. تلاش می کنم تا همواره بهتر کار کنم. یکی از دلایلی که دوست ندارم در لیگ ایران ادامه دهم ، این است که حس کردم یکی دو سال است که در یک سطح کارم را دنبال می کنم. امیدوارم بتوانیم در لیگ های خارجی بازی کنم و سطح کیفی کارم را افزایش دهم.

*از موقعیت فعلی خود راضی نیستی؟
الان به اندازه ای که لازم هست، هستم. ولی این موضوع واقعا خودم را ارضا نمی کند. باید شرایطی پیش بیاید تا بازیکنان ایران بتوانند در لیگ های اروپایی لژِیونر شوند. مطمئن هستم که سطح کیفی بسیاری از بازیکنان ایرانی بالاتر از اروپایی هاست. اما فعلا این شرایط پدید نیامده که در کشورهای خارجی بازی کنند.

*شما دو سال قبل شرایط بازی در یک تیم ایتالیایی را داشتی اما دلبستگی به ایران و خانواده ات را بهانه کردی و نرفتی...
درست است. البته شرایط دو سال قبل با حالا تفاوت زیادی کرده است. الان تا حد زیادی دیدگاه و موقعیتم تغییر کرده است. بلی در آن زمان موقعیت خیلی خوبی داشتم و از یک تیم خوب ایتالیایی به من پیشنهاد همکاری شد ولی به دلایلی نرفتم. البته خوب صادقانه بگویم یکی از دلایل رد آن پیشنهاد این بود که در ایران با دلار 1000 تومانی خوب پول می گرفتیم. حالا با تفاوت نرخ ارز، از نظر مالی به نفع ماست که در خارج از کشور بازی کنیم. از نظر فنی و اعتبار والیبالی هم بازی در لیگ های مطرح جهان خیلی خوب است. البته دوری از وطن و خانواده سخت است. با این حال بعد از مدتی انسان به شرایط جدید عادت میکند. الان به نظر خودم به جایی رسیده ام که بتوانم در جامعه ای غریبه کار کنم و موفق باشم.

*سقف موفقیت های محمد موسوی کجاست؟
حقیقتا نمی توانم پاسخ روشنی بدهم ولی همیشه دوست دارم از آنچه هستم بهتر شوم. قطعا بازی در تیم های خارجی برای من آسان نیست. به هر حال سطح والیبال کشورهای خارجی خیلی بالاست فکر می کنم بتوانم در خارج از کشور بازی کنم و بعد از یکی دو سال هم جا بیافتم. بازیکنان خارجی که در لیگ ایران بازی میکنند همیشه تاکید دارند که سطح لیگ والیبال ما خیلی خوب است. نسبت به خارجی ها چیزی کم نداریم. فقط قدری از نظر سخت افزاری مشکل وجود دارد ولی واقعا سطح کیفی والیبال ایران پیشرفت کرده و می توانیم در لیگ های سطح اول دنیا موفق باشیم. این موضوع نیازمند یکسری شرایط است که باید از نظر فراسیون و واسطه ها فراهم آید.

*والیبال ایران به همراه محمد موسوی در همه رده های سنی تیم ملی و باشگاهی جهانی شد، چه احساسی داری که از تو در میان نسل طلایی والیبالیست های ایرانی یاد می شود؟
حدود 10 سال است که والیبال بازی می کنم. سال هاست که در اردوی تیم ملی هستم و بازی های مختلفی را هم در ایران و گوشه و کنار جهان دیدم. سال های قبل بازی های تیم ملی والیبال ایران در تالار فدراسیون برگزار می شد و حدود 200 نفر برای تماشای بازی ها به سالن می آمدند. این موضوع برای خیلی وقت قبل نیست همین هشت ، نه سال پیش را می گویم. ولی حالا سالن 12هزار نفری جوابگوی تماشاگرانی نیست که واقعا برای حمایت از تیم ملی می روند. شاهد بودید که در بازی های انتخابی لیگ جهانی ظرفیت سالن واقعا پاسخ گوی جمعیت نبود. با وجود اینکه خانم ها را هم به ورزشگاه راه ندادند اما باز هم جمعیت زیادی پشت درب ها ماندند. از این بابت خوشحالم که والیبال پیشرفت زیادی کرده و بعد از فوتبال اقبال عمومی نسبت به این ورزش زیاد شده است. این موضوع خوشحالم می کند و به ادامه کار امیدوار می شوم.

*هواداران شما دوست دارند بدانند در خارج از دنیای والیبال چه تفریحاتی داری؟ اوقات فراغت خود را چگونه سپری می کنی؟
خوب بیشتر زمان بیکاری خود را به دیدن فیلم های سریالی می گذارنم. گاهی هم با دوستانم به بام کرج می روم و حال و هوایم عوض می شود. البته بیشتر خانه هستم. زیاد وقت خالی ندارم ولی معمولا اوقات بیکاری ام را این چنین پر می کنم.

*آخرین بار که خیلی خوشحال شدی ، چه روزی بود؟
قهرمانی در لیگ برتر والیبال ایران خیلی من را خوشحال کرد. اصلا نمی دانی، لیگ امسال برای ما فوق العاده سخت بود. ما حدود شش ماه استرس کشیدیم. باور کنید شبی نبود که راحت بخوابم و فکر بازی بعدی اجازه دهد خوابم ببرد. واقعا لیگ سختی را پشت سر گذاشتیم ولی قهرمانی در چنین مسابقاتی واقعا خستگی را از تن ما بیرون کرد.

*اگر خیلی ناراحت و عصبانی شوی، چه می کنی؟
دعوا می کنم.(می خندد)، من به عنوان یک بازیکن پرحاشیه شناخته شده ام. اما خوب معمولا زود عصبانی می شوم و خیلی زود هم عصبانیتم فروکش می کند. حالا در بازی های مختلف پیش می آید که از کوره در می روم ولی این موضوع خیلی زود تمام می شود و مشکلی پیش نمی آید. البته برخی این برخوردهای من را زیادی بزرگ می کردند. در جریان هستید که در بازی با ارومیه توپ را شوت زدم. اصلا این کار آنقدر بزرگ نبود. خود من بارها دیده بودم خیلی ها این کار را انجام می دهند و خودم هم چندین بار سابقه انجام این حرکت را داشتم و حتی کارت زرد هم نداشتم. اما همین موضوع خیلی بزرگ شد. یکی از شبکه های استانی یک هفته فقط درباره این حرکت صحبت می کردند. به هر حال یک عصبانیت های کوچولویی دارم و به قول معروف رگ سیدی ام می گیرد.(می خندد)

*فکر می کنی مردم و علاقه مندان والیبال در خارج از فضای ورزش چه انتظاری از شما دارند؟
گاهی بعد از بازی ها مردم ما را شرمنده می کنند و پیراهنمان را می گیرند. البته اصلا بعد مادی وسایل شخصی ما برای آن ها مهم نیست تنها عشق تیم والیبال کاله را دارند که مثلا لباس ما را می خواهند. به هر حال مرام پهلوانی شخصیت ویژه ای می طلبد. واقعا هرکسی نمی تواند چنین جایگاهی را بین مردم بیابد. بعضی از مردم بیشتر ترجیح می دهند در خلوت خودشان باشند. شاید در والیبال هم بازیکنان مردمی باشند. برخی دوست دارند بین مردم می روند و روی سکو ها با مردم حرف می زنند. خیلی ها هم مثل من نمی توانند زیاد ارتباط برقرار کنند. با این حال خوب می دانم وقتی انسان به جایی می رسد که در بین مردم محبوبیت بدست می آورد باید به همان اندازه پاسخ گوی محبت مردم باشد. شاید 99 درصد مردم شهر آمل والیبال دوست هستند و همه من را می شناسند. حالا در تهران این موضوع خیلی کمتر است. من دوست دارم با همه سلام و علیک گرم و دوستانه ای داشته باشم. نمی خواهم بگویند فلانی خودش را گرفت. اما خوب نمی توانم همیشه هم این طور رفتار کنم. به همین دلیل بیشتر اوقات در خانه می مانم. دوست دارم مردم رفتار دوستانه ای از من ببینند چون واقعا آن ها را دوست دارم.

*سخن پایانی؟
گفت و گوی خوب و صمیمانه ای بود. امروز روز مادر است. این روز برای من خیلی مهم است. همیشه هر جایی که باشم به یاد خانواده و مادرم هستم. واقعا برای من زحمت کشیدند و موفقیت هایم را مدیون وی هستم. دوست دارم از طریق خبرگزاری ایسنا این روز را به همه مادران ایران و مادر خودم تبریک بگویم. امیدوارم همیشه سایه مادرم بالای سرم باشد.