موسی ، مردی که به همدستی پسر 16 ساله‌اش، 40 دختر اصفهانی را ربوده، مورد آزار و اذیت قرار داده و طلا و جواهراتشان را به سرقت برده بود، روز گذشته در ملاءعام به دار مجازات آویخته ‌شد.

این حادثه که به قصد سرقت طلاجات دختران، آغاز و به ربودن، تعدی و آزار نیز منجر شده است، ضمن بازگو کردن واقعیت تلخ نادیده گرفتن هشدارها برای حفظ ایمنی فرزندان و ناآگاهی خانواده‌ها، بار دیگر ضرورت آموزش ایمنی به اولیا و دانش‌آموزان را یادآور می‌شود.

در این حادثه هیچ یک از دختران ربوده شده به پدر و پسر نوجوان شک نکردند و همراه آنها سوار موتورسیکلت شدند.

به باور کارشناسان اجتماعی، از طرفی در شرایطی که ساختار و چرخه کار در کلانتری‌ها کماکان سنتی بوده و البته به سمت اصلاح و تخصصی شدن پیش می‌رود، مهمترین راه جلوگیری از وقوع جرائم، در حال حاضر اصل «پیشگیری» است.

کدهای روانشناسی مجرمان خطرناک

از نگاه کارشناسان اجتماعی دستیابی به کدهای روانشناسی شناخته شده در افراد می‌تواند نگاه جامعه را نسبت به افرادی که آماده ارتکاب بزه هستند، امکان‌پذیر سازد. به گفته آنها یکی از این موارد اختلالات تکانه‌ای در افرادی است که مرتکب جرم می‌شوند؛ یعنی این که فرد در مقابل وسوسه و کشش تکانه‌ای برای انجام عملی که برای او و دیگران مضر است، توان مقاومت ندارد؛ به‌طوری که قبل از اقدام به عمل احساس تنش فزاینده‌ای کرده و بعد از انجام آن احساس لذت، ارضاء یا رهایی می‌کند.

یکی دیگر از کدهای روانشناختی شناسایی شده در بزهکاران تجربه‌های تلخ دوران کودکی که آنها را تبدیل به افرادی با شخصیت ضداجتماعی می‌کند؛ به گونه‌ای که از اذیت دیگران و سرقت اموال آنها لذت می‌برند؛ چرا که در هنگام دست زدن به چنین اعمالی این احساس را دارند که از جامعه بی‌رحم خود انتقام گرفته‌اند.

این افراد از خطرناکترین مجرمان هستند؛ لذا انتقام آنها را به کثیف‌ترین اعمال وا می‌دارد.

فقر عاطفی، ناکامی، حسادت، خودخواهی و پرخاشگری از دیگر مشکلات عدم تعادل روانی در مجرمان است، در شرایطی که وضعیت مغشوش خانوادگی این افراد از دست عوامل موثر بزهکار و رفتارهای مجرمان این دسته است و جامعه می‌تواند با احتمال وقوع بزه از سوی این دسته از افراد که اغلب در سنین جوانی و میانسالی قرار دارند جلو ارتکاب اعمال مجرمانه را بگیرد. کودکان باید هوشیار باشند

به کودکان بیاموزید: * اگر در خیابان یا اماکن عمومی افرادی مزاحمشان شدند، در اولین فرصت موضوع را با خانواده در میان گذاشته و از این بابت هرگز نترسند.

* کودکان باید بدانند که صحبت کردن با افراد ناشناس مشکوک، اشتباه بزرگی است؛ این مسئله به گونه‌ای باید عنوان شود که کودک در برخورد با غریبه‌ها کاملا جانب احتیاط را رعایت کند.

* والدین موظفند در زمان رفت و آمد فرزندانشان به مدرسه به نوعی آنها را از طریق خودشان یا افراد قابل اطمینان و سرویس مدارس تحت کنترل داشته باشند؛ به‌طوری که حتما در مسیر رفت و آمد دانش‌آموزان بخصوص در دوره دبستان یک بزرگتر آنها را همراهی کند.

*بیشتر سارقان اقدام به شناسایی طعمه می‌کنند؛ از این رو به همراه داشتن طلاجات و زیورآلات در کودکان آنها را در معرض خطر و طعمه سارقان قرار می‌دهد و این فرهنگ گاهی منجر به وقوع حوادث ناگوار برای کودکان می‌شود. اولیای مدارس نیز می‌توانند در راستای تامین شرایط ایمنی دانش‌آموزان نسبت به استفاده نکردن از زیورآلات برای دختران دانش‌آموز و به همراه نداشتن پول زیاد به والدین هشدار داده و با برخوردهای قانونی هشدارها و نکات ایمنی را که گاهی به بهای جان کودکان تمام می‌شود، متذکر شده و در قالب قانونمند به اجرا درآورند.

* به افراد ناشناسی که پشت خط تلفن یا درب منزل هستند، هیچگونه اطلاعاتی ندهند و مراقب افرادی که به ظاهر آدرس یا شماره تلفن را اشتباه گرفته‌اند، باشند.