او با فیلمی وارد سینما شد که از همه سو مورد هجوم قرارگرفت. این فیلم به ظاهر جوان پسند اگرچه فروش خوبی کرد و بهرام رادان و مهناز افشار را به سینمای ایران معرفی کرد؛ اما حرف چندانی برای گفتن نداشت . در همان سال بهرام رادان به خاطر این فیلم زرشک زرین گرفت، یعنی بدترین بازیگر سال سینمای ایران شد.
پس از آن بازهم بهرام رادان در فیلم‏های دم دستی بازی کرد و درست زمانی که داشت به چهره ثابت اینگونه فیلم‏ها تبدیل می‏شد، ناگهان یک اتفاق ساده باعث شد تا د ر4فیلم مطرح سال سینمای ایران بازی کند و در مدتی نزدیک یک سال از بازیگر سینمای تجاری به بازیگری معتبر تبدیل شود. این فیلم‏ها را مسعود کیمیایی (سربازهای جمعه) ، بهروز افخمی (گاوخونی)، رخشان بنی‏اعتماد (ننه گیلانه) و پوران درخشنده( شمعی در باد) ساختند و همه آنها هم در مورد استعدادهای رادان، هم نظر بودند.
بعد از این فیلم‏ها و دریافت جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر به خاطر «شمعی درباد» او گزیده کاری و وسواسش را ادامه داد تا این که در فیلمی به نام «ازدواج صورتی» جلوی دوربین رفت. «ازدواج صورتی» مشابه یکی از همان فیلم‏های دوران اولیه کار بهرام رادان است که تاکنون فروش مناسبی نداشته.