به گزارش خبرنگار ما، شهریورماه سال 81 ماموران نیروی انتظامی قرچک ورامین جسد مرد جوانی به نام محمدحسین را پیدا کردند و در تحقیقات مشخص شد این مرد توسط فردی به نام حبیب به قتل رسیده، اما حبیب فراری بود تا این که بالاخره 5 روز بعد از کشف جسد دستگیر شد و به قتل محمدحسین اعتراف کرد. او در اعترافاتش گفت: چند روز قبل از قتل، همسرم به من گفت: محمدحسین قصد آزار و اذیت او را داشته است، من از این ماجرا عصبانی شدم و به بهانه کشیدن تریاک او را به بیابان‌های اطراف شهر بردم و بعد از این که تریاک کشیدم وی را با ضربات چاقو به قتل رساندم و بعد جسدش را در بیابان رها کردم. بعد از اعترافات حبیب، پرونده وی برای محاکمه به شعبه 6 دادگاه عمومی قرچک ورامین ارجاع و حبیب با پذیرفتن اتهام قتل به قصاص محکوم شد، اما پرونده با اعتراض حبیب به دیوانعالی کشور رفت و متهم در این مرحله از تحقیقات منکر قتل شد، اما حکم قصاص وی از سوی دیوانعالی کشور نیز مورد تایید قرار گرفت تا این که و کیل مدافع حبیب باز هم به رای صادره اعتراض کرد و پرونده به شعبه تشخیص دیوانعالی کشور فرستاده و برای سومین بار حکم قصاص تایید شد و پرونده برای اجرای حکم در اختیار شعبه احکام قرار گرفت، اما باز هم وکیل مدافع حبیب اعتراض و تقاضای اعاده دادرسی کرد که این درخواست سرانجام مورد موافقت قرار گرفت و شعبه تشخیص دیوان به دلیل عدم انجام تحقیق ماموران از شاهد ماجرا که رحمان نام دارد، پرونده را برای دادرسی مجدد به شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران نزد قاضی عزیز محمدی فرستادند.