در این ورزش پیش‌بینی پایان سن قهرمانی بسیار مشکل است. هم‌اکنون 22 سال سن دارم و تا 32 سالگی به حضورم در تیم ملی امیدوارم. البته چنان که احساس کنم توانایی لازم برای کسب مدال قهرمانی را ندارم، بلافاصله از تیم ملی خداحافظی می‌کنم.»
یوسف جوان هنوز هیچی نشده از مشکلات کلافه است: «برای موفقیت در سطح جهانی و المپیک باید در سطح حرفه‌ای تمرین کنم که با توجه به وضعیت حال حاضر ورزش کشور و نبود تفکر حرفه‌ای بسیار مشکل است. از چندی قبل به حاضران در اردوهای تیم ملی حقوق ارائه می شود که با توجه به مشکلات اعضای تیم ملی این مقدار حتی برای خرید مواد غذایی هم اکتفا نمی‌کند.» وی در رابطه با برنامه‌های آینده خود گفت: «به منظور حضور قوی‌تر در المپیک پکن، بازی‌های 2006 دوحه قطر و المپیک پلیس‌های جهان برنامه‌ریزی دقیق‌تر و منظم‌تری را دنبال می‌کنم و با تمام توان درصدد کسب خوش رنگ‌ترین مدال المپیک پکن هستم.»
وی با اشاره به این که قهرمان شدن در سطح جهان آسان‌تر از حفظ آن است یادآور شد: «با توجه به پشتوانه بسیار خوبی که در تکواندو ایران وجود دارد، به راحتی در مسابقات جهانی و المپیک آینده مدال‌های بهتری را کسب می‌کنیم، اما در درجه اول باید به حفظ قهرمانی فکر کرد، سپس برای کسب آن به راحتی می‌توان برنامه‌ریزی کرد.»
کرمی با تاکید بر این که چنانچه تکواندوکایی در اوج کار قهرمانی به مربیگری روی بیاورد دچار تضاد می‌شود، یادآور شد: «ورزشکارانی که در سطح حرفه‌ای تمرین می‌کنند و در اوج کسب مدال‌های جهانی و المپیک هستند، نمی‌توانند به مربیگری بپردازند، یا باید قهرمانی را کنار بگذارند یا مربیگری را.» وی در رابطه با میزان علاقه‌اش به مربیگری تکنواندو گفت: «کار مربیگری بسیار مشکل است، چرا که در ایران اگر قهرمانی مدال کسب کند، خودش به دست آورده و اگر مغلوب شود، مقصر مربی است. به همین منظور مایل نیستم، پس از پایان عمر ورزشی خود مسئولیت مربیگری را قبول کنم.» وی در ادامه این گفت‌وگو همچنین با تاکید بر این که قرارداد یک بازیکن درجه سوم فوتبال از یک قهرمان جهان و مدال‌آور المپیک رشته‌های انفرادی بیشتر است و حداقل آینده او تامین می‌شود، به خبرنگار ایسنا گفت: «یک بازیکن فوتبال شاید در طول فصل حتی چند بازی هم انجام ندهد، اما قراردادی که با وی منعقد می‌شود به راحتی چندین برابر یک مدال قهرمان جهان و المپیک است. آیا نباید قوانینی وجود داشته باشد تا همزمان رشته‌های رزمی نیز قراردادهای در حد متوسطی را امضا کنند؟ اگر این طور نباشد پس از مدتی فعالیت در این رشته، ورزشکار انگیزه ادامه کار را از دست می‌دهد و گاهی دچار تردید خواهد شد.»