«مایلی کهن سرمربی پرسپولیس» این خبر دیروز تیتر یک بعضی از روزنامه‌های ورزشی بود. خبری که اگر چه هنوز نمی‌توان در مورد قطعیت آن نظر روشنی داد، اما وقوع آن با توجه به تغییرات مدیریتی - سیاسی در سطح کلان کشور و خصوصا عالم ورزش و به قدرت رسیدن کاندیدای مورد حمایت مایلی‌کهن چندان دور از ذهن به نظر نمی‌رسد. پرسپولیس کوچکترین دستخوش او می‌تواند باشد وقتی تمام چهره‌های محبوب این باشگاه و دیگر ورزشی ها یا پشت رئیس سازمان تربیت‌بدنی قرار گرفتند یا هاشمی رفسنجانی. دامن زدن به این اخبار بیش از پیش ته دل پروین را خالی می‌کند. او در جنگ‌های انتخاباتی هاشمی را برگزید تا خود را در دوران جدید ریاست جمهوری او مثل گذشته‌ها بیمه کرده باشد، اما تیرش به سنگ خورد و حالا مقابل شاگرد سابق قرار گرفته است. کسی که پیش از این بارها اعلام کرده رفاقت با پروین مثل اتوبان یکطرفه است و در خیل تمام بازیکنان سرشناسی که از سالهای پیش زیر دست پروین آمده و رفته‌اند، فقط اوست که ردای منتقد او را بر تن کرد و هرگز هم آن را از تن خارج نکرد. در صورت روی کار آمدن این منتقد چه بر سر پروین خواهد آمد؟ آیا بالاخره به حکومت چند دهه او در پرسپولیس پایان داده می‌شود یا باز هم مثل گذشته این پروین است که راز بقا را خواهد یافت و ماندگار خواهد بود؟
او به تکاپو افتاده. اولین حرکتش تکراری است؛ فراخوان بعضی از ستاره‌های تیم به دفترش و بستن قرارداد با آنها. او همچنان زیر بار سیستم باشگاهی نمی‌رود و ترجیح می‌دهد بازیکنان با شخص او قرارداد داشته باشند. همین روش بود که 2 سال پیش گروه 7 یا فدائیان پروین را تشکیل داد. بازیکنانی که قرارگاهشان دفتر پروین و خیابان توانیر بود و خود را شیفته و مراد او می‌دانستند، اگرچه عمر آن گروه هم دیری نپایید، اما او می‌خواهد باز هم از همین حربه استفاده کند.
اما شق دوم سیاست پروین چرخش به سمت مربی ایرانی است. او بعد از سوبل بارها گفته «مربیان ایرانی را باید طلا گرفت» و «سرمربی فصل بعد پرسپولیس یک مربی ایرانی است». آیا این مربی ایرانی می‌تواند محمد مایلی‌کهن باشد؟
پروین پیش از اینها در جنگ‌های مدیریتی باشگاه بارها و بارها از شخصی به شخص دیگر تغییر موضع می‌داد و هر بار با کسی که سمبه‌اش پرزورتر بود، دست یا علی می داد. حالا شاید این دست به سمت محمد مایلی‌کهن دراز شود. با این حرکت هم به وعده‌اش در استفاده از یک مربی ایرانی خوب و کارنامه‌دار عمل کرده و هم می‌تواند جایگاه مدیریت فنی را حفظ کند. فقط با این تفاوت که ممکن است از روی نیمکت بلند شده و در جایگاه ویژه بنشیند. حتی اگر تمام این گمانه زنی‌ها هم درست باشد، باید دید مایلی کهن با سابقه ای که از او می‌شناسیم، حاضر به همکاری با پروین هست؟ نوع مدیریت خود او تا حدودی شبیه به پروین است، به این معنی که حاضر نیست سایه شخص ثالثی را روی تیمش تحمل کند. توصیه، سفارش یا حتی راهنمایی فنی را هم که اصلا اسمش را نبرید. حاجی مایلی هم مثل خود پروین فقط به روش «حرف، حرف خودم» تیمداری می‌کند. بنابراین آبش هرگز با مدیر فنی که عادت به دخالت در امور فنی دارد به یک جوی نخواهد رفت. اگر آن اتوبان دو طرفه شد و زوج پروین - مایلی‌کهن شکل گرفت، پرسپولیس سال آینده کانون حوادث و اخبار فراوانی خواهد شد.