هموطن- همانطوركه مي دانيد، يونانيان باستان بر اساس باورهاي خود، خدايان مختلفي داشتند كه هريك را صاحب بخشي از دنيا مي دانستند و آنان را به صورت هاي گوناگون تجسم مي كردند.
در اين ميان، خداي آفتاب آنها فوبوس يعني درخشان نام داشت. او در چهره جواني قدرتمند و زيبا روي كه موهايي طلايي و نگاهي بانفوذ داشت، در ذهن يونانيان نقش بسته بود.
گفتني است، آنها معتقد بودند كه فوبوس در بهار از سرزمين هاي شمالي كه در آنجا هميشه آفتاب مي تابد، مي آيد.