هموطن - مهندس محمد رمضانیان، کارشناس تجارت الکترونیکی در گفت‏وگو با خبرنگار هموطن سلام با بیان این مطلب گفت: مدل B2B در تجارت الکترونیکی به عنوان مهمترین مدل در دنیا شناخته شده و بیشترین حجم مبادلات میان شرکت‏های به این شیوه انجام می‏شود. وی افزود: مدل‏های B2C و C2C نسبت به حجم کل تجارت الکترونیکی جهان ، حجم مبادلات کمتری را به خود اختصاص می‏دهند.
بیشترین حجم مبادلات چه در شیوه سنتی و چه الکترونیکی روی B2B تاکید دارد.
رمضانیان یادآور شد: این بدان علت است که شرکت‏ها از نظر دسترسی به اینترنت و همچنین میزان قدرت سرمایه‏گذاری روی تجارت الکترونیکی نسبت به افراد حقیقی سهم بیشتر و انگیزه بالاتری دارند.
مشاور پروژه مطالعه امکان سنجی تجارت الکترونیکی به سند توسعه تجارت الکترونیکی اشاره کرد و گفت: در این سند نیز نخست بر B2B تاکید شده و سپس B2C مورد تایید است و این بدلیل سهم بالای این مدل در سرمایه‏های ملی است.
رمضانیان تصریح کرد: این به آن علت است که وقتی شما بتوانید 10 درصد به B2B در جهت سرعت بخشیدن به فعالیت تجاری کمک کنید، سهم بالایی از سرمایه را پوشش می‏دهد که در مدل‏های دیگر مورد اشاره این میزان کمتر است.
وی تاکید کرد: اما در بحث شهر الکترونیکی، شهروندان الکترونیکی به عنوان Cها، مطرح‏اند و بیشتر روابط دولت با مردم (G2C) و (B2C) اهمیت دارد.
رمضانیان خاطر نشان کرد: البته همانطور که سهم B2B در تجارت الکترونیکی بیشتر است، میزان آسیب‏پذیری از سوی حملات هکرها نیز در این مدل بیشتر است .
این کارشناس تجارت الکترونیکی اظهار داشت: وقتی روابط C مطرح باشد، مهمترین آسیب، افشای اطلاعات شخصی است، که در مدل B2B چون شرکت رکن اصلی رادارد، ارزش بیشتری برای سرقت اطلاعات از سوی هکرها دارد.
وی به اقدامات امنیتی در این خصوص برای مواجهه با نفوذگرها و خرابکاری‏های آنها اشاره کرد وگفت: ایجاد هویت دیجیتالی، استفاده از اطلاع رسانی امنیت، آموزش پلیس برای کشف و مبارزه با جرائم اینترنتی، ایجاد مستندات الکترونیکی براساس شیوه نامه( آنکتاد) سازمان ملل در این خصوص در جهت تبیین قوانین ملی قابل قبول در داد و ستدهای ملی و بین‏المللی از جمله این راهکارها است.