وقتی گزارشگر رادیو، کشتی رده‏بندی جهان در وزن 60 کیلوگرم بین مراد محمدی و حریف مغول او را گزارش می‏کرد دعا کرد که ای کاش حداقل او یک برنز بگیرد تا حداقل تیم ایران روز اول مسابقات جهانی را دست خالی به پایان نبرد.
این اتفاق افتاد. محمدی که حتی می‏توانست با برد کوینتینانای کوبایی به فینال برسد، این مسابقه را برد و گردن‏آویز برنز را به دست آورد، اما واقعا کار کشتی ایران به جایی کشیده که باید برای یک تک مدال برنز دعا کرد؟ و چگونه است که داداشی و مسعود واحدی در روز اول باید ضربه شوند و در حالی که خاک تشک روی پشت‏شان نشسته از سالن خارج شوند. آقای رئیس اما از همین نتایج روز اول راضی بود. طالقانی می‏گوید: «ما در قرعه روز نخست مسابقات جهانی 5 قهرمان جهان و المپیک را رو در روی نمایندگان خودمان دیدیم که این مسئله کار بچه‏ها را تا حد قابل توجهی سخت کرد، ولی با وجود تمام این مسائل آنها با توان جنگیدند و در نهایت با یک برنز پرونده این 3 وزن بسته شد. البته تا این مرحله از کار وضعیت ما در جدول چندان بد نیست و می‏توان چشم امید به اوزان باقیمانده داشت.»
جدا از برنز محمدی، نتایج روز اول تا حدودی ته دل اهالی کشتی را خالی کرد، اما دیروز نماینده‏های 3 وزن دوم شروعی توفانی داشتند و صبح دیروز حسابی به کاروان کشتی خوش گذشت. گنجی در 96 کیلو استارتی رویایی زد تا جای خالی حیدری بزرگ چندان حس نشود. او در دور اول حریف بلغار را ضربه فنی کرد، اما در دور دوم و در لحظه آخر که او امتیاز لازم را هم از آقایف گرفته بود، از ناحیه زانو دچار آسیب‏دیدگی شد و تا لحظه آخر، حضورش در مصاف‏های بعد از ظهر در پرده‏ای از ابهام قرار داشت. فریدون قنبری هم خوب پیش رفت، او ابتدا یاماموتو ژاپنی را برد، ولی بعد از آن به ساجد ساجیداف، قهرمان جهان و دارنده مدال برنز المپیک در شرایطی مشکوک به ناداوری باخت.
و بالاخره کاپیتان تیم ملی ایران، مهدی حاجی‏زاده؛ او چهره‏ای متفاوت از خود در این مسابقات به نمایش گذاشت. روحیه‏اش را در سخت‏ترین شرایط حفظ می‏کرد و گوشش متوجه کوچ مربیان بود. نتیجه آن شد که او خیلی راحت جزو 4 نفر اول جهان قرار گیرد. اوج کار او شکست «فونه روا» نفر سوم المپیک از کوبا بود، آنهم در شرایطی که وقت اول را باخته بود.