از آنجا كه بازماندگان فاجعه كاترينا با خاطرات اين حادثه دست به گريبانند و هر لحظه یکی از عزیزانشان جلوی چشمانشان پرپر می شود، این افراد از زندگي عادي شان دور مانده اند و بیشترشان افسرده شده اند.
حتي افرادي كه روحيه خیلی بالايي داشته اند و در توفان کاترینا آسیب دیده اند، به سختي مي توانند از گريه ي خود جلوگيري كنند.
این بیچاره ها براي خواب نيز به داروهاي مسكن نیازمندند. لبخند از لب هاي آنها رخت بربسته وعلت افسردگي آنها تغييرات زيادي است كه به اجبار بر آنها تحميل شده است.
اختلالات عصبي از اين ضايعه زندگي مردم را تهديد مي كند، ولي به وسيله ي دارو و مراقبت هاي پزشكي بلند مدت مي توان اين بيماري روحي را كنترل كرد.