جذب دارو بستگی به مقدار مایع خورده شده به همراه آن دارد. سرعت جذب دارو می‏تواند به وسیله خوردن حجم زیادی از مایعات کم شود. کولاهای حاوی فسفات و شکر می‏تواند سبب کاهش سرعت جذب دارو شوند، زیرا، سرعت تخلیه معده را کاهش می‏دهند.
از طرف دیگر کارایی جذب یک دارو می‏تواند درصورت مصرف همزمان آن با نوشابه‏ها افزایش یابد. علت این امر حل شدن سریع‏تر دارو، آثار اسمزی یا تغییر در موکوس روده‏ای در تماس با مولکول‏های داروست.
در ضمن دمای نوشابه مصرف شده، ترکیب و حجم آن نیز بر جذب دارو تاثیر می‏گذارد. برای مثال شیر و فرمولاسیون‏های حاوی شیر بر جذب تتراسیاکین‏ها تاثیر دارند و مانع از جذب آنها می‏شوند یا کافئین موجود پس از خوردن شیر بهتر و سریع‏تر جذب می‏شوند.
نوشابه‏های حاوی کولا و اسید فسفریک و شکر باعث افزایش جذب ریبوفلاوین می‏شود. تانن های موجود در چای جذب آهن را کاهش می‏دهند و این مسئله در افرادی که چای زیاد می‏نوشند و رژیم غذایی آنها فقر آهن دارد، بسیار مهم است.

آثار غذا بر وضعیت دارو در بدن
اجزای غذا می‏توانند جذب و متابولیسم مواد مغذی و داروها را افزایش دهند یا به تعویق بیاندازند. وسعت اثر غذا یا متابولیسم دارو، بستگی به زمان مصرف غذا و صرف مایعات همراه دارد. خصوصیات فرد مصرف‏کننده غذا، کارایی رژیم غذایی در فراهم آوردن مواد مغذی برای بدن و کارایی درمانی دارو با تداخلات دارو - غذا مرتبط است.
به علت پیچیده بودن آثار غذا بر جذب دارو بهتر است که برای تشخیص زمان مناسب برای مصرف دارو نکته‏های زیر را رعایت کنید:
* داروها را روزانه با فاصله زمانی معینی نسبت به نوشابه‏های مقوی یا مکمل‏های غذایی مصرف کنید.
*غذا یا نوشابه‏ای را که باعث ایجاد واکنش نسبت به دارو شود به هیچوجه مصرف نکنید.
*در صورتی که دارو آثار نامنظم از خود نشان می‏دهد با پزشک خود مشورت کنید.
*هنگامی که تحت درمان با دارو یا داروهایی هستید بدون مشورت با پزشک یا داروساز به هیچوجه مکمل‏های غذایی مصرف نکنید.
*در صورت بروز هر علامتی از جمله ناراحتی معده یا آثار جانبی ناخواسته‏ای که حین مصرف دارو پیش می‏آید، به پزشک مراجعه کنید.