بهترین توصیفی که می‌توان از شرایط حاکم بر اقتصاد کشور کرد، هوای مه آلودیست که سرعت قدم‌های سرمایه‌داران را کند کرده و شنیدن صدای گام‌هایست که آهسته و با تردید بر زمین گذاشته می شود.
از آنجایی که اقتصاد ما در یک رقابت جهانی قرارگرفته‌اند و هر کشوری به جذب منابع و سرمایه‌های بیشتر می‌اندیشند این خروج سرمایه‌ها از کشور شرایط اقتصاد ملی را بقرنج‌تر کرده و باب صحبت را برای بسیاری از کارشناسان و مسئولان گشوده است.
دکتر نوری آسیابر، استاد و عضو هیأت علمی دانشگاه و کارشناس بازرگانی بین‌الملل در این باره می‌گوید: ما نه تنها خروج سرمایه‌های مالی از کشور داریم بلکه سرمایه‌‌های انسانی ما نیز هر روز از دست می‌روند و این امر به دلیل عدم کارایی وزارتخانه‌های کشور است.
وی ترس از کاهش ارزش پول در کشور را عامل اصلی خروج سرمایه‌ها دانست و اظهار داشت: ما شاهد مشکلات بیشماری در اقتصاد کشور هستیم و از جمله آن عدم ارایه یارانه مناسب به تولیدکننده، واردات کالاهای خارجی در مقابل صادرات کالای داخلی به جای ورود ارز به کشور، عملکرد نامناسب بانک‌ها در پرداخت وام برای ورود ماشین‌ آلات و لوازم مورد نیاز کارخانجات داخلی است.
محمدکیا، کارشناس بازرگانی نیز خروج میلیاردها دلار پول از کشور را به دلیل استقبال موجود در بازارهای خارجی دانست و گفت: سرمایه به سمتی حرکت می‌کند که در آن سود باشد، فراهم شدن زمینه‌های مساعد سرمایه‌گذاری‌ در کشورهایی همچون دوبی و چین باعث این انتقال سرمایه شده و این درحالی است که 10 هزار شرکت ایرانی در دوبی تأسیس شده است.
وی با انتقاد از نحوه عملکرد مدیران در سال‌های اخیر خاطرنشان کرد: یکی از مشکلات اصلی کشور ما سیستمی فکر نکردن مسئولان و عدم توجه به افکار عمومی در تعیین سیاست‌های کلان اقتصادی است.
محمد طاهر سلیمانی، مدیر صنعتی کشور و از مدیران برتر معرفی شده در بیان مشکلات مربوط به امر سرمایه‌گذاری در کشور اظهار دارد: یک سرمایه‌گذار ابتدا به میزان ریسک سرمایه‌های خود می‌اندیشد و امنیت اجتماعی و اقتصادی است که تضمین کننده میزان سرمایه‌گذاری چه داخلی وچه خارجی در کشور است.
وی ایران را دارای ریسک بالای سرمایه‌گذاری خواند و گفت: این ریسک بالا به عواملی چون امنیت اجتماعی و امنیت سیاست‌های دولتی و قانونی مربوط می شود که در شرایط فعلی به دلیل کشمکش‌های سیاسی و تبلیغات خارجی نیز این امر تشدید شده است.