پسر یکی از خوانین که اسمش آقا بیک بود، به کنار رودخانه آمد. شاهزاده‌ای مدت دو ثانیه با او حرف زد. جوان گفت: آیا می‌دانی که من پسر آقا بیک خان هستم؟
آن مرد گفت: پس احترام تو لازم است. یک دقیقه دیگر با او حرف زد. وقتی که به نزد پدرش آمد و ماجرا را نقل کرد. آقا بیک دستی به سبیل کلفت خود کشید و گفت: الحمدالله که من خودم در خانه‌ام و اسمم در کنار رودخانه کار می‌کند.