چهارشنبه 3 ذیحجه 1325-روزنامه خاطرات شرف‏الدوله – نماینده دوره یکم مجلس شورای ملی-حالا که یوم چهارشنبه سوم ذیحجه است، مرتضوی و حاجی محمد اسماعیل آقا وعده دادند بیایند اینجا، بعد بروم به کمیسیون مالیه. دیروز هم نتوانستم در کمیسیون حاضر شوم، اگر امروز هم تاخیر نمایم، بدنما خواهد شد.
در شرف حرکت بودم که مستشارالممالک و مرتضوی تشریف آوردند. بعد از رفتن مشارالیه با مرتضی رفتم مجلس، اطاق کمیسیون مالیه، بی‏اندازه از بی‏ترتیبی کمیسیون، قلبا آزرده شدم.
با این شکل‏ها ابدا نمی‏توانند کارها را اداره نمایند و به مملکت خدمت نمایند. در این بین میرزا محمود کتابفروش وارد شد و خبر وحشت‏انگیز قتل ارباب فریدون زردشتی را داد و بی‏اندازه قلوب اعضای کمیسیون از این حرکت وحشیانه و بی باکانه متالم و متاثر شد.
این بود مدتی سکوت و خاموشی از استماع این قضیه به همه دست داد و تفصیل داستان قتل آن بیچاره چنین بوده است که خانه او که در نزدیکی باغ مشهور جنت کلشن است، چهارشنبه بعد از آن که پای تردد قطع شده و همه به خواب راحت رفته بوده‏اند، قریب 8 نفری می‏روند سر خانه آن بیچاره و نردبانی از طرف کوچه به پشت بام می‏گذارند و نردبانی هم از سمت حیاط به پشت بام می‏گذارند.
2 نفر از آنها در همان پشت بام می‏مانند، گویا یکی، 2 نفر هم در حیاط می‏ایستند و 4 نفر دیگر داخل اطاقی که ارباب فریدون خوابیده بوده، می‏شوند.
در اطاق، خودش و عیالش بوده و چراغ هم روشن بوده است. در سمت دیگر حیاط نیز یک نوکر و یک کلفت خوابیده بوده‏اند تمام این کارها را که می‏کرده‏اند، احدی بیدار نشده بوده است.
وقت داخل شدن آنها به اطاق، ارباب فریدون بیدار می‏شود و همین که می‏خواهد حرکتی کند، دو زخم به او می‏زنند و می‏افتد، زنش بیدار می‏شود و می‏گوید چرا چنین می‏کنید چه می‏خواهید.
قداره ای نیز به سر او می‏نوازند و چون دستش را حایل می‏کند، دستش بریده می شود و از حال می‏رود و ضعف می‏کند. در اینجا ملتفت می‏شوند که ارباب می‏خواهد خودش را از در به بیرون پرت نماید.
یکی از اشرار کاردی می‏زند و پهلوی او را می‏درد و کارش را تمام می‏کند. او پس از چند نفس به دیار خاموشان می‏رود. صندوقی که در اطاق بوده باز می کنند و آنچه نقد و جواهر داشته تماما برمی‏دارند و فرار می‏کنند.