«تاریخ ایران و جهان» ـ محمدرضا کیانفر-سه سفیر یکی اسقف آربانل از جانب لئوپلد امپراطور اتریش دیگری زوراویچ از طرف ژان سوم سوبیسکی پادشاه لهستان و سومی از سوی آلکسی تزار روسیه به دربار ایران آمده و از دولت ایران تقاضا کردند که با آنان بر علیه عثمانی اتحاد کند و از جبهه مشرق به عثمانی حمله نماید، شیخ علی خان زنگنه صدراعظم ایران پاسخ داد: «ما با دولت عثمانی در حال صلح و صفا هستیم وعلاقه‌ای به اتحاد با شما نداریم.»
زوراویچ گفت: «همین حالا موقعیت برای پس گرفتن بغداد و بصره و ارزروم مناسب است.» سفیر روسیه نیز اظهار داشت: «چون پادشاه عثمانی به سختی با دشمنان عیسوی خود در اروپا درگیر است، به آسانی می‌توان دولت او را منقرض نمود پس بهتر است دولت ایران هم در این ائتلاف شرکت کند تا از غنائم پیروزی سهمی ببرد.»
شیخ علی خان جواب داد: «ما می‌خواهیم دولت عثمانی شکست خورده و ناتوان شود ولی میل نداریم آن دولت یک باره منقرض گردد زیرا هرچه باشد هم کیش ایران است و در برابر اروپا سپر بلا به شمار می‌رود.»
سه سفیر در آخرین باری که به حضور شاه سلیمان رسیدند یکبار دیگر تقاضاهای خود را تکرار کردند ولی شاه به آنها جواب داد: «روزی که ما با عثمانی‌ها می‌جنگیدیم استمداد ما را اجابت نکردید اکنون که ما با آنها صلح کرده ایم دیگر گفتگو در این باره ثمری ندارد.
هر وقت شما شهرهایتان را که عثمانی‌ها گرفته‌اند پس گرفتید نوبت بصره و بغداد و ارزروم هم خواهد رسید، اما فعلا ما چوب در لانه زنبور نمی‌کنیم زیرا اگر ما با سلطان عثمانی وارد جنگ شویم، ازبک‌ها و تاتارها و مغول‌ها هم به سبب وحدت مذهبی که با آنان دارند به کشور ما خواهند تاخت.»