«از ماست که برماست» - ابوالحسن بزرگ امید-وکلایی که از دوره اول مجلس باقی بودند شورای ملی را تشکیل دادند و یک حکومت موقتی به نام هیات مدیره انتخاب شد. این هیات مرکب بود از عده‌ای وکلا و سپهسالار و سردار اسعد شرایط تبعید محمدعلی میرزا با موافقت سفرای روس و انگلیس تدوین و تصویب شد.
محمدعلی میرزا املاک شخصی خود را که در آذربایجان داشت به دولت واگذار کرد و دولت متعهد گردید سالی یکصد هزار تومان وظیفه به اقساط چهارگانه به او برسانند و نیز مقرر گردید چنانچه از طرف شاه مخلوع اقدامی در تخریب آزادی در ایران به عمل آورد دولت ذی‌حق خواهد بود مقرری او را مقطوع بدارد و کسانی که ایران را همراه او ترک می‌نمایند چنانچه به ایران مراجعت کنند محکوم به اعدام خواهند بود.
سپهسالار به طوری که بعدها محرز خواهد شد طهرانی را که یپرم فتح کرده بود افتخار این فتح را به خود نسبت می‌داد و مدعی بود طهران را برای خود فتح کرده است. با سمت ریاست وزراء در راس دولت قرار گرفت و سفیر روس آسوده خاطر شد. اگر محمدعلی میرزا رفت کهر هم کم از کبود نیست.
سپهسالار سالها در همدان حکومت داشت و همواره در اطاعت اوامر جناب دوشلبل ژنرال دز، قصور نورزیده بود. سردار اسعد با معاونت قوام‌السلطنه با وزارت داخله منصوب شد. مستوفی المممالک به وزارت مالیه و حسینقلیخان نواب به وزارت خارجه برقرار شدند.
عضدالملک رئیس قاجاریه به نیابت سلطنت انتخاب شد: سلطان احمدشاه وارث تاج و تخت قاجاریه از سلطنت‌آباد با تمام اشیاء مربوط به سلطنت به قصد سلطنتی در ارک انتقال یافت. مستوفی الممالک وزارت مالیه را به وثوق الدوله واگذار کرده به وزارت در باز برقرار شد.