هموطن آنلاین_نیاز انسان به غذا یکی از احتیاجات ذاتی یا فیزیولوژیک است که مهمترین عامل بقای زندگی و طول عمر محسوب می شود. احتیاج به غذا دائمی است و ارگانیسم را مجبور میکند تا برای بدست آوردن غذا و رفع گرسنگی کوشش کند. تغذیه صحیح و متعادل نه تنها پدیده رشد را میسر می سازد و به تندرستی و طول عمر می انجامد، بلکه با تأثیر روی اعصاب و روان سبب رشد فکری و نمو نیروهای روانی می شود. ترکیب شیمیایی غذای انسان باید شامل پروتئین ها، چربی ها، کربوهیدرات ها، مواد معدنی، ویتامین وآب باشد تا رشد و سلامت یاخته های بدن تامین شود. این مواد با تغییراتی که در لوله گوارش حاصل می کند قابل جذب می شوند و برای تامین نیازهای حیاتی مورد استفاده یاخته های بدن قرار می گیرند.
غذا بايد تأمين كننده انرژى و عناصر اوليه مورد نياز بدن باشد. بسيارى از خوراكي ها پس از ورود به بدن تنها صرف توليد انرژى مى شوند. اما عناصر اوليه موادى هستند كه درون بدن نقش كنترل كننده گى و سازندگى برعهده دارند. اين مواد درون بدن ساخته نمى شوند در نتيجه بايد از راه خوراكي ها تامين شوند.
تركيبات و عناصر تشكيل دهنده بدن ما همان تركيبات موجود در طبيعت هستند كه گاه درون بدن دست خوش كمى تغيير و تحول مى شوند. مثلا آهن بدن با تيرآهن هاى ساختمانى كمى فرق دارد. اما در واقع مواد اوليه درون بدن هم مثل آجرهاى كوچكى هستند كه كنار هم ساختمان بدن را تشكيل می دهند. بدن تمامى موجودات زنده مرتب در حال تغيير و نوسازى است در نتيجه براى حفظ سلامت و تعادل آن بايد اين مواد اوليه ساختمانى در دسترس سلول ها باشند.
این طور که گفته می شود، تا اوایل سده نوزدهم مفهوم غذاخوردن فقط پرکردن شکم بود و احساس گرسنگی بشر را وادار می کرد تا آنچه را در دسترس خود میدید بدون توجه به کمیت و کیفیت آن مصرف کند. شهرنشینی و تشکیل اجتماعات باعث ایجاد تغییرات زیادی در طرز تغذیه بشر شده است. اولین اجتماعات و شهرها در آسیای غربی، مصر و یونان به وجود آمدند. شهرنشین های اولیه کشاورزی و دامپروری را به خوبی میدانستند و برای تغذیه خود از محصولات متنوع استفاده می کردند.
نقش عناصر اوليه قبل از به پايان رسيدن سن رشد بسيار مهم تر و پررنگ است. دوران نوزادى و كودكى به خصوص سنين زير 5 سال سنين پايه اى رشد محسوب مى شوند. اين دوران زمانى است كه به دليل فعاليت ژن هاى رشد تمامى اندام هاى درونى بدن در حال نمو و تكامل هستند. به عنوان مثال ژن هاى تعيين كننده ميزان قد در استخوان ها فعالند. حال اگر مواد اوليه مورد نياز رشد استخوان در دسترس باشد استخوان ها تا جايى كه ژن ها دستور بدهند رشد مى كنند. از مواد اوليه مورد نياز رشد استخوان ها می توان به كلسيم و ويتامين D اشاره كرد. فقر هر كدام از اين دو در مواد غذايى روند رشد را با ضعف روبرو مى كند.
با به پايان رسيدن سن رشد ژنهاى تنظيم كننده رشد براى هميشه خاموش مى شوند. بعد از دوران رشد فرم تغيير ساختمانى زيادى نخواهد كرد. اين شكل و فرم تا پايان عمر حفظ مى شود. در نتيجه جبران كاستى ها و ضعف هاى ساختمانى ناشى از فقر اين عناصر اوليه و ضرورى متاسفانه جبران ناپذير است.
اين كمبود ها منجر به كاهش توانايىهاى فردى و ضعف عمومى بدن مىشود. آسيب هاى ناشى از فقر مواد غذايى تا قبل از رسيدن به سن بلوغ تاثير يكسانى روى دخترها و پسرها دارد. اما بعد از دوران بلوغ دامنه آسيبها در دختران گسترده تر و جدى تر مى شود. به خصوص آنكه زنان بايد در دوران باردارى و شيردهى از ذخاير درونى بدن خود استفاده كنند. اين كمبود ها نه تنها سلامت بدن مادر بلكه سلامت جنين را نيز تهديد مى كند.
به طور کلی غذا به ماده جامد یا مایعی گفته می شود که پس از خوردن و هضم شدن ایجاد حرارت و انرژی کرده و موجب ترمیم بافت ها، رشد و نمو و تنظیم اعمال حیاتی می شود. تمام موجودات زنده برای آنکه بتوانند به زندگی خود ادامه دهند احتیاج به غذا دارند، خواه این موجود زنده انسان باشد یا یک حیوان و یا حتی یک موجود بسیار کوچک ذره بینی مانند میکروب و..... از طرفی هر روز تعدادی از سلول های بدن می میرند و باید سلول های تازه جای آنها را بگیرند برای این منظور باید سلول ها مواد لازم را از غذا بدست آورند.
همچنین حفظ گرمای طبیعی بدن که در موقع سلامت همیشه ثابت است مبارزه با میکروب ها و عوامل بیماری زا، رشد روزانه مو و ناخن، کار قلب و دستگاه تنفس، حرکات بدن، قدرت کار و فعالیت انسان و حتی کارهای فکری هم در گروی دریافت کافی مواد غذایی است. معمولا غذایی که انسان مصرف می کند از مواد مختلفی تشکیل شده است که عبارتند از مواد قندی و نشاسته ای یا کربوهیدرات ها و مواد چربی که انرژی زا هستند و انرژی روزانه را تأمین میکنند، مواد پروتئین جهت نگهداری و ترمیم بافت ها و ساختتن بافت های جدید لازم است، ویتامین و مواد معدنی و آب انرژی زا نیستند کالری ندارند ولی برای رشد طبیعی مورد نیازند.
عادات و فرهنگ غذايى از خانواده آغاز مى شود. ترديدى نيست كه هر كدام از ما سليقه و ذائقه خاص خود را دارد. لذت بردن از طعم و مزه غذا از يك فرد تا فرد ديگر كاملا متفاوت و ذاتى است. اما مى توان ذائقه را پرورش داد. با كمى تغيير در طبخ و سرو غذا و ترغيب اشت ها مى توان تمامى خوراكي هاى مفيد و مورد نياز بدن را در غذاى روزانه گنجاد و بچه ها را به خوردن آنها عادت داد.
| 