اخبار خارجی فناوری اطلاعات مروری بر تاریخچه هارددیسک

سرمایه , شنبه 16 آذر 1387

مروری بر تاریخچه هارددیسک

هارددیسک های مربوط به میکرو کامپیوترها با نام تولید کننده خود به فروش نمی رسیدند بلکه به وسیله OEM ها به عنوان بخشی از یک مجموعه بزرگ تر (Corvus Disk System فروخته می شدند.

رضا جوالچی : اگرچه امروز دیسک سخت(Hard DisK) به عنوان یکی از اجزای معمول کامپیوترها به شمار می رود ولی بد نیست که بدانید که این دیسک ها برای رسیدن به چنین روزی راه پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشته اند. برای سال ها، هارددیسک ها تجهیزات بزرگ و سنگینی بودند و به دلیل بزرگی، سنگینی، حساسیت بالا و مصرف زیاد انرژی، بیشتر برای محیط های حفاظت شده یک مرکز اطلاعات یا دفاتر بزرگ مناسب بودند تا محیط های خشن و ناملایم صنعتی، خانه ها یا دفاتر کوچک. تا قبل از دهه 80 میلادی اغلب هارددیسک ها صفحات هشت اینچی (20 سانتی) یا 14 اینچی( 35 سانتی) داشتند و برای نگهداری آنها نیاز به فضای زیادی بود (مخصوصاً درایوهای بزرگ قابل حمل ونقل (قابل نصب و برداشت)که به خاطر بزرگی به ماشین های لباسشویی معروف بودند.)
اینگونه هارددرایوها به علت داشتن موتورهای بزرگ، به منبع تغذیه سه فاز و آمپراژ بالا نیاز داشتند. به همین دلیل تا سال 1980 برای میکروکامپیوترها از هارد دیسک استفاده نمی شد. تا اینکه در این سال شرکت seagate tecnology اولین هارددرایو 5/25 خود را با ظرفیت پنج مگابایت تحت عنوان506 ST به بازار ارائه کرد. در واقع تا آن زمان کامپیوترهای شخصی اولیه IBM یعنی5150 IBM مجهز به هارد دیسک نبودند.
در اوایل دهه 80 اغلب هارددیسک های مربوط به میکرو کامپیوترها با نام تولید کننده خود به فروش نمی رسیدند بلکه به وسیله OEM ها به عنوان بخشی از یک مجموعه بزرگ تر (Corvus Disk System یا Apple proFile ) فروخته می شدند. کامپیوترهای نوع IBM PC/XT دارای هارددیسک داخلی بودند و این باعث ایجاد تمایل عمومی به خرید درایو های خام (از طریق پست) و نصب مستقیم آنها در داخل سیستم شد.
سازندگان هارد دیسک شروع به بازاریابی کردند و بالاخره طولی نکشید که در اواسط دهه 90 هارد دیسک ها در قفسه مغازه های خرده فروش نیز قرار گرفتند.
هارد درایوهای داخلی کم کم به یک گزینه رایج در کامپیوتر های PC تبدیل شدند و هارد درایوهای خارجی محبوبیت خود را برای مدت ها مخصوصاً در بین انواع Apple Macintosh و انواع مشابه آن حفظ کردند. تمامی کامپیوترهای ساخت Mac بین سال های 1986 تا 1998 یک پورت SCSI در پشت خود داشتند که جداسازی خارجی را آسان می ساخت. به دلیل شرایط موجود، هارد درایوهای خارجیSCSI تنها گزینه منطقی به نظر می رسیدند. هارد درایوهای خارجیSCSI همچنین درمیکروکامپیوترهای قدیمی تر مانند سری Apple II به کار می رفتند، همچنین از آنها حتی امروزه به طور گسترده ای در سرورها استفاده می شود. ظهور رابط های پرسرعت خارجی مانند USB و Fire Wire در اواخر دهه 90، به کاربرد درایوهای خارجی در بین کاربران جانی دوباره داد. به طور کلی کاربرانی که حجم بالایی از اطلاعات را بین دو یا چند محل جا به جا می کردند از این سیستم استقبال کردند.
امروزه اغلب تولید کنندگان هارددیسک، دیسک های خود را به صورت خارجی نیز می سازند.