اخبار داخلی فناوری اطلاعات "e" تنها درمان دردهای پایتخت است

- ICTPRESS , شنبه 14 دي 1387

"e" تنها درمان دردهای پایتخت است

تهران امروز با مساحتی بیش از 74 هزار هكتار و 33 ميليون متر مربع سواره رو به کلان شهر بی در و پیکری مبدل شده است.

کورش شمس - آنهایی که حدود دویست سال قبل تصمیم گرفتند پایتخت کشور را به منطقه خوش آب و هوای سرسبزی به نام تهران منتقل کنند، اگر امروز زنده بودند می دیدند که چه بر سر این منطقه ییلاقی آمده است، حتما در اثر انفارکتوس جان می باختند.
تهران امروز با مساحتی بیش از 74 هزار هكتار و 33 ميليون متر مربع سواره رو به کلان شهر بی در و پیکری مبدل شده است که با این وجود باز هم شهری تنگ و ترش و شلوغ است .
چرا که آمارها نشان می دهند حدود 4 برابر ظرفیت واقعی تهران ، انواع خودور و وسایل نقلیه در سطح شهر تردد می کنند و از آن پارکینگی بزرگ و آلوده ساخته اند که مملو از آدم و آهن پاره و دود و صداست .
واقعیت این است که تهران امروز با آنچه که اجداد ما در اویل قرن می شناختند، تفاوتی فاحش دارد و تردد روزانه حدود 4 میلیون خودرو شخصی و عمومی که جمعیتی بالغ بر 10 میلیون نفر را جا بجا می کنند، باعث شده تا تهران به چیزی مبدل شود که امروز شاهد آن هستیم .
شهری فاقد هنجارهای اجتماعی ، زیست محیطی و زیرساخت های استانداردحمل و نقل که گفته می شود ، تنها روان سازی ترافیک آن ،نیازمند صرف بودجه ای ۲۰ هزار میلیارد تومانی است که با توجه به درآمد یکهزار میلیارد تومانی شهرداری (که ۵۰۰ میلیارد آن صرف نگهداری شهر می‌شود) ۴۰ سال زمان لازم است تا این بودجه فراهم شود.
این در حالیست که ، صرفا با ایجاد بسترهای ارتباطی مناسب و کارامد می توان انرژي مصرفي براي هر سفر ارتباطي را که هم اکنون 64 كيلووات برآورد می شود، فقط با يك ارتباط تلفني به يك وات کاهش داد.
این نشان می دهد که پیاده سازی الگوی دولت الکترونیک ، تا چه اندازه می تواند بر کاهش معضلات ناشی از انفجار جمعیت در کلانشهر تهران موثر باشد و نیازی هم نیست که شهرداری 40 سال تمام بودجه خود را پس انداز نماید تا مشکل ترافیک این شهر برطرف شود.
به عبارت ساده تر با ایجاد زیرساخت های ارتباطی لازم ، که بی شک یکی از مهمترین آنها پهنای باند اینترنتی به میزان نیاز واقعی ارائه خدمات دولت الکترونیک در تهران است ، می توان به سرعت و با صرف هزینه ای بسیار پایین تر از آن چیزی که برای روان سازی ترافیک یا جابجایی پایتخت لازم است، مشکلات مختلف این شهر از جمله ترافیک سنگین ، آلودگی های زیست محیطی خارج از حد استاندارد، معضلات اجتماعی و اخلاقی ، اتلاف انرژِی ، زمان و پول را برطرف کرد.
اما، آنچه در عمل شاهد هستیم ، ارائه خدماتی است که صرفا عنوان خدمات دولت الکترونیک یا شهرداری الکترونیک یا هر چیز دیگر با پسوند “e” را یدک می کشد و این خدمات بیش از آن که درمانی بر دردهای ساکنان پایتخت باشد، گرفتاری تازه ای به گرفتاری های روزمره شان افزوده است.
شرکت مخابرات ایران که عملا متولی ارائه خدمات ارتباطی به شهروندان و مسئول فراهم سازی زیرساخت های ارتباطی است، فقط به فروش بیشتر موبایل و سود بالاتر می اندیشد و هنگامی که موضوع تغییر نشانی های مشترکان پیش می آید، به جای بهرگیری از روش های الکترونیکی ساده ای که خرج چندانی هم ندارند، 5 میلیون مشترک همراه اول دائمی را به مراجعه حضوری به دفاتر خدمات ارتباطی و ثبت نشانی جدید وا می دارد که به خودی خود باعث افزایش ترافیک ، آلودگی ، اتلاف هزینه ، وقت و انرژی شهروندان خواهد شد.
واقعیت این است که آنچه در گزارش های عملکرد وزارت ارتباطات به عنوان آمار های شاهد موفقیت و رشد ارائه می شود، اگر آمارهایی منطبق بر واقعیت بودند ، دست کم باید بخش کوچکی از معضلات کلانشهر تهران و شهروندان آن کاهش می یافت. در حالی که شهروندان تهرانی برای دسترسی به اینترنت ، استفاده از خدمات تلفن همراه و دریافت خدمات نوینی مانند بانکداری الکترونیک با مشکلات بسیاری مواجه هستند و برخلاف تعهد دولت در اجلاس سران جامعه اطلاعاتی – ژنو 2003 – تونس 2005 – از دسترسی به ارتباطات ارزان، آسان و سریع محروم هستند.
چه بسا که اگر دولت به همین تعهد خود عمل می کرد و در مورد فراهم آوردن زیرساخت های ارتباطی تا این اندازه کوتاهی نمی کرد ، می توانست بدون نیاز به صرف هزینه های گزاف و اجرای پروژه های طولانی مدت و بزرگ ، دغدغه ساماندهی کلانشهر آشفته ای مانند تهران را برای همیشه به بایگانی سپرده و هم و غم خود را معطوف مسائل دیگر می کرد.