اخبار داخلی وبگردی نامه ای سرگشاده به قلم

هموطن آنلاین , يكشنبه 14 تير 1388

نامه ای سرگشاده به قلم

معنای " ن؛ وَالقَلَم و ما يَسطُرونَ " را اگر من نتوانم به درستی درک کنم، اما تو خوب می فهمی.

سلام قلم عزیزم
هموطن آنلاين _ سعيد درويشي _امروز به نام تو در تقویم ثبت شده برایت نامه نوشتم تا تبریک عرض کنم روزی را که به نام تو بود و نیزحرفهایی را در میان بگذارم که فقط تو و دیگرانی را که همدم آنها بوده ای توانایی ادراک است.
اول اینکه نمی دانم در این چند سال که الفت ما بیشتر از دوران مدرسه و دانشگاه شده است، چقدر توانسته ام دوست خوبی برای تو به حساب آیم. ولی بدان که هرگز فراموش نمی کنم روزهایی را که مایه افتخار و عزت من شدی و سپر بودی مقابل توهین هایی که به عقاید ونوشته هایم شد تا آزرده خاطر نشوم و من با سیراب شدن از جوهر وجود تو همچنان به نوشتن ادامه دادم. آن روزها از تو یاد گرفتم که باید راست قامت باشم؛ مثل یک قلم که هر قدر نحیف و لاغر باشد خمیده شدن را برنمی تابد و همیشه راست قامت و سربلند است. این اولین درسی بود که به من یاد دادی .
معنای " ن؛ وَالقَلَم و ما يَسطُرونَ " را اگر من نتوانم به درستی درک کنم، اما تو خوب می فهمی. پروردگار یکی از جنس تو را در دستان فرشتگان گذارده است که مراقب آدمهایی مانند من باشند تا هر آنچه می گویم وانجام می دهم را ثبت کنند برای بازگویی در آخرت. روزگار غریبی است ، همیشه دست من در دست توست و با یکدیگر ثبت می کنیم احوال دیگران را حال آنکه من بی خبرم قلمی دیگر در دست فرشته ای ثبت می کند احوال مرا!
قلم عزیز! در این زمانه خیلی ها دست در دست تو می گذارند ولی زود یا دیر دستشان برای تو رو می شود. زیرا راه را اشتباهی آمده اند. زیرا قلم به دست گرفتن هنر هر کسی نیست و قلم آن قدر سنگین است که هر کسی نمی تواند آن را در دستان خود نگه دارد. سنگینی قلم به خاطر وزن آن نیست که از نحیف و لاغر بودن آن پیشتر گفتم. سنگینی قلم به متانت و وقار اوست و این یعنی او نیز که قلم به دست می گیرد باید متانت و وقار را مشق اول زندگی خویش قرار دهد تا هم سنگ قلم شود.
در آخر حرفهایم فقط آرزو می کنم که درستکاران و بندگان پاک خداوند رفیق راه نوشتن های تو شوند و هیچ وقت آدمهای نادرست با تو دست دوستی ندهند تا واسطه ای برای هجو نوشته ها و گناهان آنان نشوی.