 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
|
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
 زنگ خطري که شنيده نميشود
|
| | | |
 | تيم ملي فوتبال ايران در حالي که يکي از بخت هاي مسلم صعود به رقابت هاي جام جهاني بود، دراين راه ناکام ماند و اين دليلي نداشت جز بي برنامگي و مديريت ناصحيح سازمان ورزش.
|  در حالي که چند صباحي بيشتر از ناکامي تيم ملي فوتبال ايران در چارچوب رقابتهاي مقدماتي جام جهاني 2010 نمي گذرد، ناکامي جديدي گريبان ورزش کشور را گرفته هرچند که گويا اين روند به عادت تبديل شده است.
تيم ملي فوتبال ايران در حالي که يکي از بخت هاي مسلم صعود به رقابت هاي جام جهاني بود، دراين راه ناکام ماند و اين دليلي نداشت جز بي برنامگي و مديريت ناصحيح سازمان ورزش.
تعويض پي در پي مربيان فوتبال و آن هم درحالي که نوع انتخاب ها از اول اشتباه بود ، اصلي ترين دليل براي ناکامي اين رشته پرطرفدار به حساب مي آيد.
زنگ خطر براي ورزش ايران مدت هاست که به صدا درآمده است. ناکامي در بازي هاي آسيايي 2006 قطر و متعاقبا رقابت هاي المپيک 2008 پکن نشان داد که ورزش ايران روزهاي خوبي را پيش رو ندارد.
وقتي ايران در بازي هاي آسيايي 2006 قطر با 11 طلا، 15 نقره و 22 برنز ، ششم شد، محمد علي آبادي رئيس سازمان تربيت بدني عنوان کرد که در بازي هاي آسيايي 2010، ايران سومي (و البته شايد هم چهارمي) را نشانه رفته است که اين سخن به اندازه سرسوزني مبناي کارشناسي نداشت.
تيم سوم بازي هاي آسيايي دوحه، ژاپن بود با 50 مدال طلا و پس از آن قزاقستان و تايلند با 23 و 13 مدال طلا در رده هاي بعدي قرار داشتند.
آنچه ورزش ايران را در اين سال ها تا بدين حد دچار ضعف مفرط کرده، بي ثباتي در سطح مديريتي و البته استفاده از نفرات به شکلي ناصحيح است. بر هيچ کس پوشيده نبود که علي دايي گزينه مناسبي براي مربيگري تيم ملي نبود و اين اشتباه در مورد حسين رضازاده هم روي داد.
رضازاده اي که امروز، وزنه بردار تيمش رشيد شريفي به دوپينگ محکوم شده ، خود نيز به دلايلي که هرگز مسئولان ورزش به طور شفاف در خصوص آن سخن نگفتند از رقابت هاي المپيک پکن کنار کشيد!
ايران، اسفندماه سال گذشته در حالي که ميزبان سى و هفتمين دوره جام جهانى کشتى آزاد بود پيش چشم 12 هزار نفر در سالن آزادي مقابل آذربايجان شکست خورد.
نمايندگان ايراني حاضر در رقابت هاي فوتبال جام باشگاه هاي آسيا در همان زمان، يکي پس از ديگري شکست مي خوردند و باز هم، نه کسي پاسخگو بود و نه کسي حاضر به عذرخواهي از مردم شد.
نخستين دوره بازي هاي آسيايي نوجوانان آسيا در سنگاپور، يک بار ديگر ضعف ورزش ايران را عيان کرد.
علي آبادي که امروز رياست کميته ملي المپيک را هم بر عهده دارد ، پيش از اين گفته بود ايران با کسب عنوان نهم يا دهم به کار خود در اين رقابت ها پايان مي دهد اما يازدهم شديم. پيش از اين، آنچه در صحبت هاي رئيس ورزش کشور مشهود بود ، تخصصي نبودن اظهارات وي بود و امروز اين نقص بزرگ همچنان برطرف نشده و حرف هايي غيرکارشناسنانه از زبان ايشان مي شنويم.
علي آبادي پس از اينکه امير بيرانوند در دوي 800 متر با اختلاف دو صدم ثانيه نسبت به حريف هندي، مدال نقره گرفت، اين موضوع را به بداقبالي ربط داد.
اين در حالي است که کسب تنها مدال طلاي ايران در پرتاب وزنه توسط نازنين گل احمدي در حالي حاصل شد که رقابت ها تنها دو شرکت کننده داشت. آيا اين از خوش شانسي کاروان ورزشي ايران به حساب نمي آيد؟
يازدهمي ايران در رقابت هاي سنگاپور، زنگ خطري است که گويا قرار نيست شنيده شود. اين ورزشکاران قرار است آينده ورزش ايران را بسازند اما در عمل نشان دادند که آينده درخشاني در انتظارشان نيست.
ايران در بسکتبال زير 19 سال جهان هم که در نيوزلند در حال برگزاري است، در ميان 16 تيم، يکي مانده به آخر شد که اين براي اين رشته پرطرفدار، نتيجه خفت باري به حساب مي آيد.
حرف آخر اينکه مسئولان ورزش کشور تا به کي مي خواهند با اشتباهات پياپي خود در عرصه مديريت ورزشي، اين پيکر بي جان را بي جان تر کنند؟ به راستي پاسخگو کيست؟
| | | | | | | | |
|
|
تحليل |
|
|
| :: اقتصادی :: |
|
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
|
|
| :: روی خط جوانی :: |
|
|
| :: ورزش :: |
|
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
|
|
| :: حوادث :: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
