اخبار داخلی فناوری اطلاعات از اینترنت لاک‌پشتی تا اینترنت چند مگابایتی!

چهارشنبه 5 اسفند 1383

از اینترنت لاک‌پشتی تا اینترنت چند مگابایتی!

نزدیک به 50 درصد از کاربران اینترنت در کشور آمریکا از خطوط عریض و پرظرفیت استفاده می‌کنند.

هموطن- شاید شما هم جزو آن دسته از مشتاقان اینترنت باشید که برای بارگذاری یک نرم‌افزار یا یک قطعه موسیقی چند مگابایتی ساعت‌ها چشم به صفحه نمایشگر کامپیوترتان دوخته‌اید و احتمالا چند باری هم به دنبال قطع ارتباط لاک‌پشتی سیستم شخصیتان با اینترنت، حاصل تمام زحمانتان برباد رفته و مجبور شده‌اید همه چیز را از اول شروع کنید.
با این حساب احتمالا بسیار حسرت‌زده خواهید شد اگر بدانید که استفاده از خطوط پرسرعت اینترنت در بسیاری از کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه به جریان اصلی مبدل شده و به عنوان مثال نزدیک به 50 درصد از کاربران اینترنت در

	" در برخی کشورها، شرکت‌های کوچکتر که توان ارائه خدمات اینترنت پرسرعت با قیمت اندک را ندارند در عوض برکیفیت خدمات خود می‌افزایند تا از این طریق شانه حریفان را به خاک بمالند... "

کشور آمریکا از خطوط عریض و پرظرفیت استفاده می‌کنند. جالب آن که این رقم در کشوری مانند کره جنوبی حتی از این هم بیشتر است.
تحول مهم و قابل ذکر دیگر مجهز شدن هواپیماهای برخی شرکت‌های مسافربری به امکانات دسترسی به اینترنت بی‌سیم است. امروزه مسافران خطوط هوایی لوفت هانزا و British Airways می‌توانند به هنگام پرواز از شهری به شهر دیگر یا کشوری به کشور دیگر کامپیوترهای لپ‌تابشان را روشن کنند و ضمن چک کردن نامه‌های الکترونیک خود به چت کردن با دوستان و آشنایان بپردازند.
استقبال از خطوط پرسرعت اتصال به اینترنت و مخصوصا انواع DSL تا آن حد بوده که تنها در پاییز سال 2004 بیش از 5 میلیون انگلیسی برای استفاده از آنها در منازل شخصی خود نام‌نویسی کرده‌اند.
به نظر نمی‌رسد که این اشتیاق فراگیر به این زودی‌ها کاهش یابد و کارشناسان براین باورند که تا پایان سال 2005 تعداد کاربران DSL در انگلستان به بیش از 8 میلیون نفر خواهد رسید. این بدان معنا خواهد بود که بیش از 30 درصد از منازل در انگلستان به اینترنت پرسرعت دسترسی خواهند داشت.
صاحبنظران معتقدند که دو عامل مهم رویکرد گسترده مردم به اینترنت سریع، کاهش قیمت‌ها در اثر رقابت ISPها و بازاریابی گسترده و تبلیغات فراوان شرکت‌های ارائه دهنده چنین خدماتی بوده است.
به عنوان مثال اپراتورهایی مانند BT و Telewest تنها با پرداخت 20 پوند در ماه به افراد اجازه می‌دهند تا با سرعتی معادل با 512 کیلوبایت در ثانیه به اینترنت متصل شوند. این در حالی است که کاربران خطوط تلفن حداکثر با سرعت 64 کیلوبایت در ثانیه به اینترنت دسترسی پیدا می‌کنند و جالب این که این رقم در کشورهایی

	" به نظر نمی‌رسد که این اشتیاق فراگیر به این زودی‌ها کاهش یابد و کارشناسان براین باورند که تا پایان سال 2005 تعداد کاربران DSL در انگلستان به بیش از 8 میلیون نفر خواهد رسید. این بدان معنا خواهد بود که بیش از 30 درصد از منازل در انگلستان به اینترنت پرسرعت دسترسی خواهند داشت... "

مانند ایران از 45 کیلوبایت در ثانیه فراتر نمی‌رود.
صاحبنظران معتقدند که تداوم این روند استفاده از خطوط تلفن برای اتصال به اینترنت را در آینده به نحو چشمگیری کاهش خواهد داد و بازار ISPهای تلفنی را کساد خواهد کرد. جالب آن که برخی شرکت‌ها وعده داده‌اند که در سال 2005 امکان دسترسی به خطوط DSL را با قیمتی کمتر از 10 پوند در ماه میسر خواهند کرد و همین امر اعتراض رقبای کوچکتر آنها را به دنبال داشته است.
با افزایش تعداد کاربران خطوط پرسرعت و عریض اینترنت در کشورهای پیشرفته، بقیه دنیا نیز با چشمانی امیدوار به روند این تحولات می‌نگرند و آهسته آهسته تلاش می‌کنند تا خود را با این روند جدید سازگار کنند.
مطالعات موسسه Point Topic نشان می‌دهد که تا ماه آوریل سال 2005 بیش از صد میلیون کاربر اینترنت در کشورهای در حال توسعه به خطوط عریض اینترنتی متصل خواهند شد که این امر نوید دهنده آینده‌ای خوب برای این بخش است.
نکته مهم دیگر عزم شرکت های بزرگ ارائه دهنده خدمات اینترنتی برای ایجاد زیرساخت‌های لازم در جهت دسترسی به خطوط پرسرعت است. به عنوان مثال شرکت مخابراتی مشهور انگلستان (BT) اعلام کرده که در هر 10 ثانیه یک ظرفیت جدید برای علاقه‌مندان به استفاده از خطوط DSL ایجاد می‌کند و جالب آن که BT و دیگر شرکت‌های مخابراتی بزرگ صرفنظر از تعداد متقاضیان موجود دست به گسترش ظرفیت شبکه‌های ارتباطی خود می‌زنند. این مسئله وقتی چشمگیرتر به نظر می‌آید که ما در برخی کشورها شاهد هستیم که حتی دانش و توانایی فنی لازم برای پاسخگویی به ظرفیت‌های موجود نیز وجود ندارد، چه برسد به آن که برای برآورده ساختن نیاز سال‌های آتی فکر می‌شود.
نکته مهم دیگر رقابت جدی و نفس‌گیر شرکت‌های مخابراتی مختلف در کشورهای پیشرفته است. در برخی کشورها، شرکت‌های کوچکتر که توان ارائه خدمات اینترنت پرسرعت با قیمت اندک را ندارند در عوض برکیفیت خدمات خود می‌افزایند تا از این طریق شانه حریفان را به خاک بمالند.
به نظر می‌رسد که ما تا دست یافتن به توان رقابت با کشورهایی مانند انگلستان که در حال حاضر ظرفیت لازم برای دسترسی بیش از 90 درصد از شهروندان خود به خطوط اینترنت با سرعت یک مگابایت در ثانیه را دارند، راه درازی را پیش‌رو داریم.